زان آب کزو آتش عشرت خیزد

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 189

زان آب کزو آتش عشرت خیزد

در ده قدحی که عقل ازو بگریزد

از باده هر آن کسی که پرهیز کند

پرهیز ازو کزو نمی پرهیزد

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه عقاب چرخ پیشت مگس است

ادامه نوشته »

گفتم قمرم گفت به چشمش گردی

ادامه نوشته »

چون نامه دلی پر از شکایت دارم

ادامه نوشته »

جانم که دل از ملک درونش بگرفت

ادامه نوشته »

آن لحظه که سرمست من بی سر و پای

ادامه نوشته »

آنها که دوای دل افگار کنند

ادامه نوشته »