ای برده ضمیرت از مه و مهر فره

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 375

ای برده ضمیرت از مه و مهر فره

وی گشته مطیعت زن و مرد و که و مه

چون تیر خدنگ در کمان پیوستی

می کرد کمان چرخ بر تیر تو زه

نوشته‌های مرتبط

از چشم تو هر که می پرستی آموخت

ادامه نوشته »

ای دل طلب درد کن و درمان بین

ادامه نوشته »

ای داده خواقین سپهری باجت

ادامه نوشته »

از مشک سیه چو سایه بر خور فکند

ادامه نوشته »

چون نامه دلی پر از شکایت دارم

ادامه نوشته »

گفتم که به رویت چه کنم گفت نظر

ادامه نوشته »