در باغ چو زد هزار دستان دستان

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 327

در باغ چو زد هزار دستان دستان

داد دل شوریده ز بستان بستان

هنگام سپیده دم بر اطراف چمن

جز ساغر می ز دست مستان مستان

نوشته‌های مرتبط

ای دل تو مرا درین عذاب افکندی

ادامه نوشته »

آن کو به سوی کعبه مرا راه نمود

ادامه نوشته »

هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن

ادامه نوشته »

صدیق چو عین صدق بود اسرارش

ادامه نوشته »

ای ذات تو گلدسته ی بستان جلال

ادامه نوشته »

دل در طلب محرم و محرم همه اوست

ادامه نوشته »