من حشمت و پوش او به چیزی نخرم

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 299

من حشمت و پوش او به چیزی نخرم

سرمایه ی مالش به پشیزی نخرم

گر خود به مثل رستم دستان گردد

من باد بروت او به تیزی نخرم

نوشته‌های مرتبط

روزی که نه باغ بود و نی گل نه سمن

ادامه نوشته »

آن لحظه که سرمست من بی سر و پای

ادامه نوشته »

ای سنبل تو ریخته در دامن گل

ادامه نوشته »

ای پایه ی قدر تو ز ادراک برون

ادامه نوشته »

دلبر به رخ دلکش و چشم نائم

ادامه نوشته »

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

ادامه نوشته »