خواجوی کرمانی – رباعی شماره 294
ساقی بده آن باده که خون شد جگرم
باشد که به می ز دست غم جان ببرم
گر خلق جهان به کشتنم برخیزند
می وا خورم و ز هیچ کس وا نخورم
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 294
ساقی بده آن باده که خون شد جگرم
باشد که به می ز دست غم جان ببرم
گر خلق جهان به کشتنم برخیزند
می وا خورم و ز هیچ کس وا نخورم