ورود / عضویت



موج پوشید روی دریا را - ادبستان شعر پارسی % %

موج پوشید روی دریا را

بیدل دهلوی- غزل شماره 290

موج پوشید روی دریا را

پردهٔ اسم شد مسما را

نیست بی‌ بال اسم پروازش

کس ندید آشیان عنقا را

عصمت حسن یوسفی زد چاک

پردهٔ طاقت زلیخا را

می‌کشد پنبه هر سحر خورشید

تا دهد جلوه داغ دل ها را

جاده هر سو گشاده است آغوش

که دریده‌ ست جیب صحرا را

شعلهٔ دل ز چشم تر ننشست

ابر ننشاند جوش دریا را

آگهی می‌زند چو آیینه

مُهر بر لب زبان‌ گویا را

قفل‌ گنج زر است خاموشی

از صدف پرس این معما را

بیدل ار واقفی ز سرّ یقین

ترک‌ کن قصهٔ من و ما را

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤