اقبال لاهوری
زبور عجم
شماره 63
زمانه قاصد طیار آن دلارام است
چه قاصدی که وجودش تمام پیغام است
گمان مبر که نصیب تو نیست جلوه ی دوست
درون سینه هنوز آرزوی تو خام است
گرفتم اینکه چو شاهین بلند پروازی
به هوش باش که صیاد ما کهن دام است
به اوج مشت غباری کجا رسد جبریل
بلند نامی او از بلندی بام است
تو از شمار نفس زنده ای نمی دانی
که زندگی به شکست طلسم ایام است
ز علم و دانش مغرب همین قدر گویم
خوش است آه و فغان تا نگاه ناکام است
من از هلال و چلیپا دگر نیندیشم
که فتنه ی دگری در ضمیر ایام است
