ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 91 از 125 - ادبستان شعر پارسی

اشعار کوتاه امین منصوری

  عقاب هم که باشی بر اوج بلندا پرواز هم که کنی ، کوه هم که باشی،هیچ بادی هم که تکانت ندهد ، در این غروب جمعه لعنتی دلت می گیرد . عزیزم، تو پیامبر غروب جمعه ای ، فقط نگاهی، پیامی، اشاره ای، معجزه ای رو کن و همه چیز این عصر جمعه لعنتی را به هم بریز . سال … ادامه

اشعار سمیه صالحی

   شعر نخست: ها بكن روي شيشه‌اي كه مدام، خبر از حال آسمان داده گريه‌اش روي انعكاس لبت، سوز تصنيف “شد خزان” داده زل بزن توي چشمهاي خدا تا دلش را كمي بلرزاني بغض تا واكند جهاني را ، شانه‌هايش تكان تكان داده زير پلكش مدام عكس تو را پرِ هاشور و نقطه مي‌بيند رو … ادامه

غزلی از محمود غریبی جویباری

  غروبی خسته را در استکان چای حل کردیم و غربت را سرود ملی کل ملل کردیم گره کردند مردم تا که مشت اخم هاشان را دو تایی سایه هامان را گرفتیم و بغل کردیم عصای عشق را انداختیم و با نگاهی زود سکوت مانده بر لب را به لبخندی بدل کردیم نگاه ممتدی در … ادامه

غزل مذهبی محمدعلی مردانی

  تا به سر باشد مرا سودای او می سپارم جان به خاک پای او سود من این بس که تا پایان عمر سوختم در آتش سودای او او  مراد سینه ی سوزان من من مرید شیوه ی شیوای او او زلال عشق در مینای جان جان خمار دُردی صهبای او اوست دل را ساقی بزم … ادامه

اشعار حبیب یغمایی

  شعر نخست:  تبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را چه سود از زندگانی چون تبه کردم جوانی را  بود خوشبختی اندر سعی و دانش در جهان اما در ایران پیروی باید قضای آسمانی را  به قطع رشته جان عهد بستم بارها با خود بمن آموخت گیتی سست عهدی ، سخت جانی را  نجوید … ادامه

اشعار وحید عیدگاه طرقبه ای

  :شعر نخست عاقبت گریه ­ام هلاک خودم بود ریختن جرعه­ ای به خاک خودم بود گفتم اگر عشق آتش است بسوزم درد تو را داشتم چه باک خودم بود زلزله­ ای در گرفت و چشم گشودم آنچه فرو ریخت عشق پاک خودم بود تلخ ترین عاشقانه ­ای که شنیدم قصه ی اندوه دردناک خودم … ادامه

اشعار جمال ثریا،شاعر ترک

  شعر نخست: تو عشق بودی. این را از رفتنت فهمیدم… . شعر دوم: هوایم داشت رفته رفته خراب تر می شد و اشــــک، در چَشمانَم بیشتر و بیشتر به گُمانم شباهنگام چیزی شبیه به تو درونم شروع به باریدن کرده بود! “مترجم:سیامک تقی زاده” شعر سوم: ای یار… گناهانت را با اشک‌هایت پاک نکن، که … ادامه

اشعار رضا احسان پور

  شعر نخست: بی قرارت هستم اما در کنارم نیستی در کنارم نیستی و بی قرارم نیستی بارها گفتی ولی باور نکردم، زل بزن با نگاهت هم بگو چشم انتظارم نیستی می‌روی؟ باشد! ولی اندازه‌ی یک استکان می‌نشینی؟ می‌روم چایی بیارم،نیستی؟ مثل بیداریِ خوابالوده‌ی بی‌خوابی‌ام لحظه‌ای تا چشم بر هم می‌گذارم نیستی بغض روی بغض … ادامه

غزلی از علی آبان

  من می‌روم به خواب علف‌ها که گل کنم تا اوج بی‌نهایت رؤیا که گل کنم یک قطره از تشهد باران مرا بس است تا رو کنم به قبله‌ی صحرا که گل کنم ذوقم کشید عکس تو را در چراغ‌ها روشن‌تر از زلال تماشا که گل کنم یک قطره بود هیبت من در ازل ولی … ادامه

اشعار محمد قهرمان

   شعر نخست: شب از آغوش گل بالین و بستر می کند شبنم سحرگاهان سفر با دیده ی تر می کند شبنم نگاه گرم جانان بال پرواز است عاشق را به سوی آسمان پرواز بی پر می کند شبنم اگر چون قطره اشکی شب ز چشم آسمان افتد سحر از چشمه ی خورشید سر بر می کند … ادامه

اشعار سلمان هراتی

  شعر نخست: دیروز اگر سوخت ای دوست غم برگ و بار من و تو امروز می آید از باغ بوی بهار من و تو آن جا در آن برزخ سرد در کوچه های غم و درد غیر از شب آیا چه می دید چشمان تار من و تو؟ دیروز در غربت باغ من بودم … ادامه

اشعار سیروس شمیسا

  شعر نخست: صدا کن مرا صدای تو مجموعه ای از صداهاست صدای تو معجونی از جویبار است و گنجشک و گیلاس صدای تو زیتون و لیمو است صدا کن مرا ای صدای صداها صدای تو خوشبو است و من دور بودم میان لفافی که از حکمت عصر ما قبل تاریخ در قرب سرداب یک … ادامه