شعری از محمد لوطیج
تابلوی بوق ممنوع به تلمیحی قدیمی برمی گردد به بادبادکی که هوایی شده به کلاغ های ده ما که پنج عصر به خانه برمی گردند یکراست می نشینند پای سفره ی عقد قایق سواری می کنند در کویری که گم می کنند یکدیگر را در مه در حفره های شنی می گردند یکدیگر را مقتول … ادامه



