اشعار بیژن الهی
شعر نخست: تنها یک بار میتوانست در آغوشش کشند، و میدانست آنگاه چون بهمنی فرو میریزد و میخواست به آغوشم پناه آورد ، نامش برف بود تنش، برفی قلبش از برف و تپشش صدای چکیدن برف بر بامهای کاهگلی و من او را چون شاخه ای که زیر بهمن شکسته باشد دوست میداشتم. شعر دوم: … ادامه



