شعری از حسن ملکوتی خواه
هزاران سال اگر باشد نصیب از بخت بیدارم مدد خواهم که آن را بهر دیدار تو بگذارم تو را خواهم چو خورشیدی که باشد چهره ات خندان و هر روزت که می بینم بود خوشتر ز تکرارم من آن ابرم که می گریم برای خنده های تو برای این گل خندان ، گه و … ادامه



