شعری از جواد آذر
هر دمي چون ني از دل نالان شكوه ها دارم روي دل هر شب تا سحرگاهان با خدا دارم هر نفس آهي ست كز دل خونين لحظه هاي عمر بي سامان مي رود سنگين اشك خون آلودم ام دامان مي كند رنگين به سكوت سرد زمان… به خزان زرد زمان نه زمان را درد … ادامه
هر دمي چون ني از دل نالان شكوه ها دارم روي دل هر شب تا سحرگاهان با خدا دارم هر نفس آهي ست كز دل خونين لحظه هاي عمر بي سامان مي رود سنگين اشك خون آلودم ام دامان مي كند رنگين به سكوت سرد زمان… به خزان زرد زمان نه زمان را درد … ادامه
شعر نخست: در جنگل کلمات تنها با دو حرف خودمان را شناختیم “زن” و فرقی نمی کند با ادامه ی نام کوچکمان زنده باشیم یا زندانی زندگی هم دارکوبیست که چشمانمان را از امید خالی کرده است و دستی که با رگ های بریده ی درخت درد نمی کشد بی رگ تر از آن … ادامه
شعر نخست: باده زنم،روزگار اگر بگذارد گردش چشم نگار اگر بگذارد پای به سال به اختیار گذارم گریه ی بی اختیار اگر بگذارد دست بر آن زلف بیقرار برآرم عشق تو بر من قرار اگر بگذارد من دگر از خانه راه دشت نگیرم جنبش باد بهار اگر بگذارد از بر تیرم گریختن بود آسان غمزه ی آن شهسوار اگر بگذارد بانگ مؤذّن مرا کشد سوی مسجد ناله ی جانسوز تار اگر بگذارد پای دل از حلقه ی جنون به درآرم سلسله ی زلف یار اگر بگذارد توبه کند پیش پیر صومعه ((دهقان)) مغبچه ی میگسار اگر بگذارد شعر دوم: اشکم از دیده ی نمناک برآید بیرون بی تو این خون شده دل، پاک بر آید بیرون کشته ی تیغ غمت را چو بخوانی، تاحشر ناله اش … ادامه
شعر نخست: واژه ی انتظار بهمنی از واژه ها می شود آن گاه که در انتظار زنی هستی ! “برگردان:سعید احمدزاده اردبیلی شعر دوم : این روزها انسان ها بر روی ماه گام می زنند و رد پاهایشان را مثل کدو روی آن دنیای مرده می کارند. در حالی که روی همین زمین زنده ، در … ادامه
مرگ سرباز سفید پوست را خفه كردند سیاه شد و جان داد! گلوله سینهی سرباز سیاهپوست را درید خونش جاری شد رنگش پرید سفید شد و جان داد! ما هر یک چیزی را زیر پوستمان پنهان كردهایم كه تنها مرگ رو میكند. واژگان کلیدی: اشعار عبدالصابر کاکایی،نمونه شعر عبدالصابر کاکایی،شاعر عبدالصابر کاکایی،شعرهای عبدالصابر کاکایی،شعری از … ادامه
مردن کفافم را نخواهد داد مادرجان این وادی الاموات هم دارالشفایم نیست غمگینم و مشروب هم کاری نخواهد کرد تریاک هم دیگر حریف دردهایم نیست یاران جانی جان به در بردند و در رفتند من ماندم و ذکر و طوافِ جوجه کرکس ها دیدی چگونه اتفاق از اتفاق افتاد؟ نان را به نرخ خونمان … ادامه
شعر نخست: این شعر برای فاجعه ی سرنگونی هواپیمای ایرانی به دست نیروهای آمریکایی و شهادت هموطنانمان سروده شده است: دریا! دریا! صبور و سرد چرایی دست گشادی نیاز را و نشستی دیری در معبد سکوت سترون بر دل داغ هزار سرو سیه پوش در سر تصویر مرگ سرخ سیاووش در چشم اما عبور آتش … ادامه
شعر نخست: مرد من توی گسترده ی رؤیا ای سوار اسب ابلق راهی کدوم مسیری توی تاریکی مطلق ای به رؤیا سر سپرده با توام ای همه خوبی راهی کدوم دیاری آخه با این اسب چوبی با توام ای که تو فکرت با هر عشق و با هر اسمی رهسپار فتح قلب ماه پیشونی طلسمی … ادامه
شعر نخست: نه زمينشناسم نه آسمانپرداز گرفتارم. گرفتار چشمهاي تو يک نگاه به زمين يک نگاه به زمان زندگي من از همين گرفتاري شروع ميشود سبز آبي کبود من چشمهاي تو معناي تمام جملههاي ناتمامي ست که عاشقان جهان دستپاچه در لحظهي ديدار فراموشي گرفتند و از گفتار بازماندند کاش ميتوانستم اي کاش خودم … ادامه
ای ایران، ای مرز پر گهر ای خاکت سرچشمه ی هنر دور از تو اندیشه ی بدان پاینده مانی تو جاودان ای دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم جان من فدای خاک پاک میهنم مهر تو چون شد پیشه ام دور از تو نیست اندیشه ام در راه تو ، کی ارزشی دارد … ادامه
دلم هوای تو را کرده است تو که نیستی این هوا گرگ و میش را سخت در آغوش می کشد! بیچاره میش ها که در آغوش هوا همخانه ی گرگ ها شده اند! و بیچاره تر گرگ ها که همیشه نقشِ بدِ قصه را دارند ای کاش هوایت را نمی کردم! ***** دست بردار … ادامه
شعر نخست: عمری مرا به حسرت دیدن گذاشتی بین رسیدن و نرسیدن گذاشتی یک آسمان پرندگی ام دادی و مرا در تنگنای از تو پریدن گذاشتی وقتی که آب و دانه برایم نریختی وقتی کلید در قفس من گذاشتی امروز از همیشه پشیمان تر آمدی دنبال من بنای دویدن گذاشتی من نیستم .. نگاه کن … ادامه