ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 27 از 39 - ادبستان شعر پارسی

هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد

قدسی مشهدی- غزل شماره 148 هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد این دیده چه با جان من سوخته دارد؟ زان شیفتۀ داغِ بتانم، که چو لاله اجزای مرا داغْ به هم دوخته دارد با این نگه خیره، سر راهْ چه گیرم آن را که خیالِ نگه، افروخته دارد قدر جگرِ سوخته‌ام را نشناسد جز … ادامه

آنان که مرا جورکش یار نوشتند

قدسی مشهدی- غزل شماره 147 آنان که مرا جورکش یار نوشتند بر عاشقی کوه‌کن انکار نوشتند چون تختۀ اطفال، ز دل حرف پریشان هرچند که شُستیم، دگر بار نوشتند مرغان حرم، شکوۀ آزادگی خویش گردِ قفسِ مرغِ گرفتار نوشتند ای دیده به حسرت نگران باش که خوبان بر روزِ جزا وعدۀ دیدار نوشتند پنهان چه … ادامه

بی روی تو کارم همه با دیدۀ تر بود

قدسی مشهدی- غزل شماره 146 بی روی تو کارم همه با دیدۀ تر بود تا دامن خاک از مژه‌ام لخت جگر بود در گلشن اندیشه به یاد رخ و زلفت هر سو که شدم، سنبل و گل تا به کمر بود نشکفت گلی از اثر نغمۀ بلبل این فیض، نصیب نفس باد سحر بود هر … ادامه

لب عاشق به حرف شکوۀ بیداد نگشاید

قدسی مشهدی- غزل شماره 145 لب عاشق به حرف شکوۀ بیداد نگشاید زبان بیدلان چون غنچه از هر باد نگشاید چنین کز شش جهت راه امیدم بسته شد ترسم که بر من آسمان هم ناوک بیداد نگشاید دل آسوده را حرف محبّت کی به جوش آرد فسون، بند از زبان سوسن آزاد نگشاید ز بیدردی … ادامه

نظر بر آینه خوبان چو بی ‌نقاب کنند

قدسی مشهدی- غزل شماره 144 نظر بر آینه خوبان چو بی ‌نقاب کنند ز شوق، آینه را مضطرب چو آب کنند مراد خلق ز یک دیدن تو حاصل شد دگر نماند دعایی که مستجاب کنند چه طالع است ندانم که صبحِ عاشق را چو شام، پردۀ رخسارِ آفتاب کنند به روزِ حشر نماند سیاه‌ نامه … ادامه

خواهد دل من شربتِ دیدار و دگر هیچ

قدسی مشهدی- غزل شماره 143 خواهد دل من شربتِ دیدار و دگر هیچ این است علاج دل بیمار و دگر هیچ هرچند که در کلبۀ ما دیده گشایی عشق است رقم بر در و دیوار و دگر هیچ هرچند ملک نامۀ اعمالِ مرا دید نام تو رقم دید به طومار و دگر هیچ گر زیر … ادامه

مرا به ناله شد آن سروِ سیم‌ تن باعث

قدسی مشهدی- غزل شماره 142 مرا به ناله شد آن سروِ سیم‌ تن باعث چنان که بلبل شوریده را چمن باعث تو خواستی ز برم تند بگذری، ورنه برای مکث، توان کرد صد سخن باعث غزال قدس که دیدی اسیر دانه و دام؟ اگر نمی‌شدی آن سروِ سیم‌ تن باعث همیشه باعث عشق بتان، دل … ادامه

دستم ز جام، عکسِ می لاله‌ گون گرفت

قدسی مشهدی- غزل شماره 141 دستم ز جام، عکسِ می لاله‌ گون گرفت گل چیدم آنقَدَر که کفم رنگِ خون گرفت ممنون دُرد و صاف حریفان نمی‌شود چون نرگس آنکه ساغر خالی، شگون گرفت از اشکِ بی‌ملاحظه، مرغان باغ را این شرم بس، که دامن گل، رنگِ خون گرفت چون مهر، در رگ همه کس … ادامه

کرده بیهوشم خیال آن دو چشم می‌پرست

قدسی مشهدی- غزل شماره 140  کرده بیهوشم خیال آن دو چشم می‌پرست همّتی ای باده‌ پیمایان که کارم شد ز دست بر سر مال جهان، سودای درویش و غنی دست چون بر هم دهد؟ این تنگ‌ چشم، آن تنگدست فتنۀ دوران ندانم سنگ بر جام که زد اینقَدَر دانم که رنگ باده در مینا شکست … ادامه

ره‌ زدن درخانه، کار چشمِ فتّان بوده است

قدسی مشهدی- غزل شماره 139  ره‌ زدن درخانه، کار چشمِ فتّان بوده است ناوک در کیشْ صیدانداز، مژگان بوده است سرد شد هنگامۀ دیوانه تا از شهر رفت آتش سودا، همین در سنگِ طفلان بوده است داغ‌های سینه‌ام دیوانه دارد بی‌بهار آنچه می‌جُستم ز گلشن، در گریبان بوده است سر نمی‌پیچند از فرمان مجنون وحش … ادامه

ما را ز دستِ جور تو پای گریز نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 138 ما را ز دستِ جور تو پای گریز نیست راحت، نصیبِ دیدۀ خونابه ریز نیست شد سنگْ خاک در کف طفلان ز انتظار داغم ازین خرابه که دیوانه‌خیز نیست با دشمنم چه کار؟ که از بی‌تعلّقی با دوست هم مرا سر و برگ ستیز نیست در بزمِ اهل درد، به … ادامه

صوت بلبل را شنیدم، نالۀ زاری نداشت

قدسی مشهدی- غزل شماره 137 صوت بلبل را شنیدم، نالۀ زاری نداشت آسمان در نُه قفس، چون من گرفتاری نداشت بر دل تنگم ندانم عافیت را در که بست؟ با وجود آنکه این ویرانه، دیواری نداشت از تماشای تو جز حسرت، نصیب ما نگشت دیدۀ حسرت نصیبان بختِ بیداری نداشت گلفروش از ساده‌ لوحی گل … ادامه