تویی چرخ و بس بد تو را فخر رفعت
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 131 تویی چرخ و بس بد تو را فخر رفعت منم خاک و بس بد مرا ذلّ پستی شکستی دلم را ولی شکر گویم که دل از شکستن پذیرد درستی
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 131 تویی چرخ و بس بد تو را فخر رفعت منم خاک و بس بد مرا ذلّ پستی شکستی دلم را ولی شکر گویم که دل از شکستن پذیرد درستی
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 130 ملک زاده فخری مرا فخر این بس که گرد رخم ز آبی رحمت بشستی تو آن نخل جودی که در باغ شوکت ز سرچشمه ی فضل و دانش برستی به فر و جلالت نهم آسمانی به تدبیر و اندیشه عقل نخستی سبق از تو گیرند در فضل و دانش … ادامه
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 129 موج زن کوه و در چو لجه آب خاکیان همچو مردم آبی پیر و برنا به برزن و بازار در شنا هر یکی چو مرغابی
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 128 غافلی امروز ای نفس حریص کت به فردا دست ندهد عافیه شعر می گویی به نادانی ولی سخت می ترسم ببازی قافیه
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 127 غافلی امروز ای نفس حریص کت به فردا دست ندهد عافیه شعر می گویی به نادانی ولی سخت می ترسم ببازی قافیه
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 126 هر آنکه را که به ویرانه بینی ای فرزند مگو ز روی تمسخر که هست دیوانه مگو نه عارف و عامی تمام معتقدند که گنج را نبود جای جز به ویرانه
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 125 هر که را نیم جو قناعت هست از دو عالم ندارد اندیشه یک شمر آب و یک بیابان مور یک درم سنگ و یک جهان شیشه
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 124 در کمندی اوفتادستیم صعب پای تا سر حلقه حلقه چون زره هر چه می پیچیم کز آن وارهیم بیشتر گردد ز پیچیدن گره
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 123 گلستانی که هر برگ گلش را هزاران گلشن خلدست بنده روان اهل معنی تا قیامت به بوی روحبخش اوست زنده
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 122 درین کتاب پریشان نگر به خاطر جمع مگو چو کار جهان درهم است و آشفته هزار گنج نصیحت درون هر حرفش چون روح در دل و دانش به مغز بنهفته ولی خبر نه ازین بوالفضول نادان را ازین که بر سر هر گنج اژدها خفته
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 121 داورا ای که خاک پای تو را شاه انجم به دیدگان رفته هفته ای می رود که شاهد بخت رخ به جلباب غصه بنهفته زانکه مداح خود به مثقب فکر در مدیح تو گوهری سفته کس بدان پایه مدح نشنیده کس بدان مایه شعر ناگفته لیک از آن کاخ … ادامه
قاآنی شیرازی – قطعه شماره 120 صاحبا ای که در مدایح تو گوی سبقت ربودم از اشباه دل نمودم به خدمت تو یکی پشت کردم به حضرت تو دو تاه تا برآلاییم ز جود به سیم تا برافرازیم ز مهر به ماه هفته ای می رود که چشم امید از توام مانده همچنان در راه … ادامه