رباعیات فرخی یزدی

فرخی یزدی – رباعی شماره 266 از یک طرفی مجلس ما شیک و قشنگ از یک طرفی عرصه به ملّیون تنگ قانون و حکومت نظامی و فشار این است حکومت شتر گاو پلنگ  

فرخی یزدی – رباعی شماره 265 چون عامل ماضی است منصورالملک در داخله قاضی است منصورالملک ملت ز هر آن شقی که ناراضی بود دیدیم که راضی است منصورالملک  

فرخی یزدی – رباعی شماره 264 (1) ای آنکه ز جود توست دریا در رشک افلاک همی گرید و می ریزد اشک اولاد بنی آدم و با این همه جود شرمنده ی احسان توام یعنی کشک     واژگان دشوار : 1– زمانی که یکی از دوستان فرخی (آقای رضای گلشن یزدی) برای خداحافظی نزد … ادامه

فرخی یزدی – رباعی شماره 263 تنها نه منم غمین برای دل خویش کس نیست که نیست مبتلای دل خویش آن را که تو شادکام می پنداری او داند و درد بی دوای دل خویش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 262 در پای گلی شبی نهاده سر خویش دادم به چمن آب ز چشم تر خویش آنگاه چو مرغ  در قفس، با اندوه کردم سر خویش را به زیر پر خویش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 261 ای خامه ی راست رو حقیقت جو باش با خوردن خون دل حقیقت گو باش گر سر ببرندت ز حقیقت گویی با دشمن و دوست یک دل و یک رو باش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 260 در بیشه ی دهر، شیر با دندان باش هم پیشه ی پنجه ی هنرمندان باش گر شام کند خار چمن خون به دلت چون غنچه ی صبحدم دمی خندان باش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 259 از درد و غم زمانه افسرده مباش وز کجروی سپهر آزرده مباش ور گردش آسمان زمینت بزند چون مردم سرگشته کله خورده مباش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 258 ای دوست به فکر جنگجویی کم باش در صلح عمومی علم عالم باش با هر که زنی لاف محبت یک روز مردانه و ثابت قدم و محکم باش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 257 با کجروی خلق جُعَلّق خوش باش با کشمکش گنبد ازرق خوش باش دی با سیه و سفید اگر خوش بودی امروز به کابینه ی ابلق خوش باش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 256 امروز که گشته هر غمینی دلخوش وز مقدم نوروز جهان مینووش تبریک صمیمانه ی خود را طوفان تقدیم کند به توده ی زحمتکش  

فرخی یزدی – رباعی شماره 255 ای دل تو همیشه راه حق پوی و مترس با مسلک حق رضای حق جوی و مترس کن پیشه ی خویش پاکی و چون طوفان با داخله و خارجه حق گوی و مترس