در خانقه از بهر جهت می پویی
شمس مغربی – رباعی شماره 33 در خانقه از بهر جهت می پویی در وی همه ذکر از این جهت می گویی تا در جهتی ز بی جهت بی خبری بگذر ز جهت چو بی جهت می جویی
شمس مغربی – رباعی شماره 33 در خانقه از بهر جهت می پویی در وی همه ذکر از این جهت می گویی تا در جهتی ز بی جهت بی خبری بگذر ز جهت چو بی جهت می جویی
شمس مغربی – رباعی شماره 32 هر نغمه که از هزار دستان شنوی آن را به حقیقت از گلستان شنوی هر ناله که از باده پرستان شنوی آن می گوید ولی ز مستان شنوی
شمس مغربی – رباعی شماره 31 از مستی باده گر خروشان بدمی کی ساقی بزم درد نوشان بدمی از خرقه ی رنگ گرنه بیرون شدمی کس واقف سرّ درد نوشان بدمی
شمس مغربی – رباعی شماره 30 ای آنکه طریق عشق ما می پرسی باید که به کل ز خویشتن درگذری تا باخبری ز خویشتن بی خبری تا بی خبری ز خویشتن باخبری
شمس مغربی – رباعی شماره 29 از عالم حق بدین سرا آمده ای بنگر ز کجا تا به کجا آمده ای خالی نشوی یک نفس از علم و عمل گر زانکه بدانی که چرا آمده ای
شمس مغربی – رباعی شماره 28 هر چند که در ملک فنا آمده ای در ملک فنا پی بقا آمده ای اندر پی تحصیل و لقا باید بود چون از پی تحصیل و لقا آمده ای
شمس مغربی – رباعی شماره 27 چون دانستی که از کجا آمده ای یا کیت فرستاد و چرا آمده ای برخیز و قدم در نه و مردانه بکوش گر زانکه تو از بهر خدا آمده ای
شمس مغربی – رباعی شماره 26 از پیش خدا بهر خدا آمده ای نی از پی بازی و هوا آمده ای در معرفت و عبادت ایزد کوش کز بهر همین درین سرا آمده ای
شمس مغربی – رباعی شماره 25 تو مظهر مرآت خدا آمده ای آیینه ی وجه کبریا آمده ای تا ظن نبری که بهر بازی و هوس از حضرت او بدین سرا آمده ای
شمس مغربی – رباعی شماره 24 با تو نتوان گفت چرا آمده ای یا خود تو که ای و از کجا آمده ای از بس که به بازی و هوا مشغولی گویی که به بازی و هوا آمده ای
شمس مغربی – رباعی شماره 23 آن کیست که غیر توست آن کیست بگو او خود ز کجاست یا خود او چیست بگو چون غیر تو را نیست حیاتی به یقین آن کس که به جز تو بود چون زیست بگو
شمس مغربی – رباعی شماره 22 تو مست خودی و ما همه مست به تو تو هست خودی و ما همه هست به تو تا نسبت ما به تو بود از همه روی دادیم از آن سبب همه دست به تو