من دانه ی خال و زلف چون دام توام
شمس مغربی – رباعی شماره 9 من دانه ی خال و زلف چون دام توام من آینه ی روی دلارام توام پیمانه ی باده ی غم انجام توام هم جام جهان نمای و هم جام توام
شمس مغربی – رباعی شماره 9 من دانه ی خال و زلف چون دام توام من آینه ی روی دلارام توام پیمانه ی باده ی غم انجام توام هم جام جهان نمای و هم جام توام
شمس مغربی – رباعی شماره 8 ای مهر رخ تو مهر گنجینه ی دل گنجی است نهان عشق تو در سینه ی دل جز شوق تو نیست یار دیرینه ی جان جز درد تو نیست یار دیرینه ی دل
شمس مغربی – رباعی شماره 7 ای حسن تو در کل مظاهر ظاهر وی جسم تو در گل مناظر ناظر از نور رخ و ظلمت زلفت دایم قومی همه مومن اند و قومی کافر
شمس مغربی – رباعی شماره 6 پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبود وین ملت و دین و مذهب و کیش نبود این ما و منی و این شمایی و تویی در حضرت او به جز یکی بیش نبود
شمس مغربی – رباعی شماره 5 نابرده به صبح در طلب شامی چند ننهاده برون ز خویشتن کامی چند در کسوت خاص آمده عامی چند بدنام کننده ی نکونامی چند
شمس مغربی – رباعی شماره 4 کس نیست کزو به سوی تو راهی نیست بی هستی تو سنگ و گل و کاهی نیست یک ذره ز ذرات جهان نتوان یافت کاندر دل او ز مهر تو ماهی نیست
شمس مغربی – رباعی شماره 3 مردان همه در سماع و نی پیدا نیست مستان همه ظاهرند و می پیدا نیست صد قافله بیشتر درین ره رفتند وین طرفه که هیچگونه پی پیدا نیست
شمس مغربی – رباعی شماره 2 (1) با آنکه دو کون سر به سر هستی اوست انسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست زین است که او مردمک چشم وی است باز آن که بود آینه ی چهره ی دوست واژگان دشوار : 1-در برخی منابع، این شعر به کمال خجندی منسوب است. … ادامه
شمس مغربی – رباعی شماره 1 بت گفت به بت پرست کای عابد ما دانی ز چه روی گشته ای ساجد ما بر ما به جمال خود تجلی کرده است آنکس که ز توست ناظر و شاهد ما