سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 207 ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی نروم جز به همان ره که توام راهنمایی همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم همه توحید تو گویم که به توحید سزایی تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری احد بی … ادامه
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 206 ای روی زردفام تو بر گردن نزار همچون بلندنی که بود بر بلندیی آنگه که مادر تو تو را داشت در شکم هر ساعتی ز رنج زمین را بکندیی نه ماه رنجت از چه کشید او که بعد از آن از کس همی فگند که از … ادامه
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 205 ای سنایی به گرد شرک مپوی آنچه گوید مگوی عقل مگوی خنصر وسطی این دو انگشت است هر دو از بهر نفس در تک و پوی از زمانه اگر امان جویی زو بلندی مجوی پستی جوی این که گویی تو خرد حاتم راد وانکه گویی بزرگ … ادامه
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 204 به خدای ار گل بهار بوی با کژی خوارتر ز خار بوی راستان رسته اند روز شمار جهد کن تا تو ز آن شمار بوی اندر این رسته رستگاری کن تا در آن رسته رستگاری بوی
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 203 آدمی را دو بلا کرد رهی برد از هر دو بلا روسیهی یا کند پر شکم خویش ز نان یا کند پشت خود از آب تهی
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 202 (1) در هجای معجزی حاجت صد هزار … قوی شد ز … روا که مابونی حاجب من روا نگشت از تو گر چه از خواسته چو قارونی پس چو به بنگرم بر تو و من من کم از … و تو کم از …ونی واژگان … ادامه
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 201 اگر بد گمان گشتی ای دوست بر من نیازارم از تو بدین بدگمانی ز خود ایمنم زانکه عیبی ندارم ز تو ایمنم زانکه عیبی ندانی
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 200 چونت نپرسم بگویی اینت کراهت چونت بخوانم نیایی اینت گرانی دعوی دانش کنی همیشه ولیکن هیچ ندانی ورا که هیچ ندانی
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 199 هم اکنون از هم اکنون داد بستان که اکنون ست بیشک زندگانی مکن هرگز حوالت سوی فردا که حال و قصه ی فردا ندانی
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 198 تابوت مرا باز کن ای خواجه زمانی وز صورت ما بین ز رخ دوست نشانی تا دیده ی چون نرگس ما بینی در خاک از خون دل ما شده چون لاله ستانی تا دو لب پر گوهر ما بینی در خاک در گور چو پر خاک … ادامه
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 197 گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر در پیشش ار نیافتمی روی زردمی خود سهل بود سهل که گوگرد سرخ خواست گر نان خواجه خواستی از من چه کردمی
سنایی غزنوی – قطعات و قصاید کوتاه شماره 196 احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی بینم مضرت تن و نقصان جان همی منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر آن را که رفت باید با کاروان همی
