ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 8 از 37 - ادبستان شعر پارسی

حلقه ی ارواح بینم گرد حلقه ی گوش تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 351 حلقه ی ارواح بینم گرد حلقه ی گوش تو آفتاب و ماه بینم حامل شب پوش تو بیدلان را نرگس گویای تو خاموش کرد عاشقان را کرد گویا پسته ی خاموش تو تلخ نو شیرین ترست از شهد و شکر وقت کین چون بود هنگام صلح و وصل رویت … ادامه

خنده گریند همی لاف زنان بر در تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 350 خنده گریند همی لاف زنان بر در تو گریه خندند همی سوختگان در بر تو دل آن روح گسسته که ندارد دل تو سر آن حور بریده که ندارد سر تو گاه دشنام زدن طاقچه ی گوش مرا حقه های شکرین گرد دو تا شکر تو تا خط تو … ادامه

ای همه انصاف‌جویان بنده ی بیداد تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 349 ای همه انصاف‌جویان بنده ی بیداد تو زاد جان رادمردان حسن مادرزاد تو حسن را بنیاد افگندی چنان محکم که نیست جز “و یبقی وجه ربک” نقش بی بنیاد تو بلفضولان را سوی تو راه نبود تا بود کبریا در بادبان رایگان آباد تو آتش اندر خاکپاشان همه عالم … ادامه

ای شکسته رونق بازار جان بازار تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 348 ای شکسته رونق بازار جان بازار تو عالمی دلسوخته از خامی گفتار تو توشه هر روزی مرا از گوشه ی انده نهد گوشه ی شب پوش تو بر طره ی طرار تو خوبی خوبان عالم گر بسنجی بی غلط صد یکی زان هیچ پیش کفه ی معیار تو عشق … ادامه

ای جهانی پر از حکایت تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 347 ای جهانی پر از حکایت تو گه ز شکر و گه از شکایت تو برگشاده به عشق و لاف زبان خویشتن بسته در حمایت تو ای امیری که بر سپهر جمال آفتابست و ماه رایت تو هست بی تحفه ی نشاط و طرب آنکه او نیست در حمایت تو … ادامه

گر نشد عاشق دو زلف یار بر رخسار او

سنایی غزنوی – غزل شماره 346 گر نشد عاشق دو زلف یار بر رخسار او چون ز ما پنهان کند هر ساعتی دیدار او یک زمان در هجر و وصل او شود خرم دلم این چه آفت رفت یارب بر من از دیدار او غمزه ی غماز او چون می رباید جان و دل گر … ادامه

چون سخن زان زلف و رخ گویی مگو از کفر و دین

سنایی غزنوی – غزل شماره 345 چون سخن زان زلف و رخ گویی مگو از کفر و دین زانکه هر جای این دو رنگ آمد نه آن ماند نه این نیست با زلفین او پیکار دارالضرب کفر نیست با رخسان او بی شاه دارالملک دین خود ز رنگ زلف و نور روی او برساختند کفر … ادامه

ای لعبت مشکین کله بگشای گوی از آن کله

سنایی غزنوی – غزل شماره 344 ای لعبت مشکین کله بگشای گوی از آن کله می خور ز جام و بلبله با ما خور و با ما نشین مشک از هلال انگیختی وز لاله عنبر بیختی وز مه فرود آویختی کرده به چنگ اندر عجین از هیچ مادر یا پدر چون تو نزاید یک پسر … ادامه

اسب را باز کشیدی در زین

سنایی غزنوی – غزل شماره 343 اسب را باز کشیدی در زین راه را کردی بر خانه گزین راه بیداری آوردی پیش دل من کردی گمراه و حزین بدل و شق بپوشیدی درع بدل جام گرفتی زوبین دست بردی به سوی تیر و کمان روی دادی به سوی حرب و کمین نه براندیشی از کرب … ادامه

جاوید زی ای تو جان شیرین

سنایی غزنوی – غزل شماره 342 جاوید زی ای تو جان شیرین هرگز دل تو مباد غمگین از راه وفا گسسته ای دل بر اسب جفا نهاده ای زین عاشق ترم ای پسر ز خسرو نیکوتری ای پسر ز شیرین عاشق خوانند مرا و بی دل زیبا خوانند تو را و شیرین آنم من و … ادامه

خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین

سنایی غزنوی – غزل شماره 341 خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین لعل شکروش نگر سنبل خور جوش بین تا که بر اسب جمال گشت سوار آن پسر جلمه ی عشاق را غاشیه بر دوش بین جزع وی و لعل وی خامش و گویا شدند جزعی گویا نگر لعلی خاموش بین بی دل … ادامه

خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین

سنایی غزنوی – غزل شماره 340 خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین توشه ی جانها در آن گوشه ی شبپوش بین پیش رکابت جمال کیست گرفته عنان چرخ جفاکیش بین لعل وفاکوش بین گردش ایام دوش تعبیه ای ساخته ست سوخته ی عشق باش ساخته ی دوش بین برگذر و کوی او غرقه … ادامه