ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 7 از 37 - ادبستان شعر پارسی

باد عنبر برد خاک کوی تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 363 باد عنبر برد خاک کوی تو آب آتش ریخت رنگ روی تو جاودان را نیست اندر کل کون هیچ دولتخانه چون ابروی تو کفر و دین را نیست در بازار عشق گیسه داری چون خم گیسوی تو چشم و دل ترّست و گرم از عشق تو کام و لب … ادامه

ای ببرده آب آتش روی تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 362 ای ببرده آب آتش روی تو عالمی در آتشند از خوی تو مشک و می را رنگ و مقداری نماند ای نه مشک و می چو روی و موی تو چشمکانت جاودانند ای صنم نرگس آمد ای عجب جادوی تو تیر عشقت در جهان بر من رسید غازیانه زان … ادامه

تا بدیدم زلف عنبرسای تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 361 تا بدیدم زلف عنبرسای تو وان خجسته طلعت زیبای تو جان و دل نزدت فرستادم نخست آمدم بی جان و دل در وای تو بی دل و بی جان ندارد قیمتی بنگر این بی قیمت اندر جای تو آستین پر خون و دیده پر سرشگ چشم خیره در رخ … ادامه

ای کعبه ی من در سرای تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 360 ای کعبه ی من در سرای تو جان و تن و دل مرا برای تو بوسم همه روز خاکپایت را محراب منست خاکپای تو چشم من و روی دلفریب تو دست من و زلف دلربای تو مشک ست هزار نافه بت رویا در حلقه ی زلف مشکسای تو دل … ادامه

ای گشته ز تابش صفای تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 359 ای گشته ز تابش صفای تو آیینه ی روی ما قفای تو بادست به دست آب و آتش را با صفوت و نور خاکپای تو با تو چه کند رقیب تاریکت بس نیست رقیب تو ضیای تو خود قاف ز هم همی فرو ریزد از سایه ی کاف کبریای … ادامه

باز افتادیم در سودای تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 358 باز افتادیم در سودای تو از نشاط آن رخ زیبای تو دستمان گیر الله الله زینهار زانکه بنهادیم سر در پای تو باز ما را جاودان در بند کرد حلقه ی زلفین عنبرسای تو باز کاسد کرد در بازار عشق عقل ما را لعل روح افزای تو ما دو … ادامه

عاشقم بر لعل شکرخای تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 357 عاشقم بر لعل شکرخای تو فتنه ام بر قامت رعنای تو ماه بر راه اوفتاد از روی تو سرو شرمنده شد از بالای تو پوست در تن خشک دارم همچو چنگ از هوای چنگ روح افزای تو جان من شد مسکن رنج و بلا تا دل مسکین من شد … ادامه

تا کی از عشوه و بهانه ی تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 356 تا کی از عشوه و بهانه ی تو چند ازین لابه و فسانه ی تو شور و آشوب در جهان افگند غمزه ی چشم جاودانه ی تو هیچ آشوب نیست در عالم این چه فتنه ست در زمانه ی تو کعبه ی عاشقان سوخته دل هست امروز آستانه ی … ادامه

موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 355 موی چون کافور دارم از سر زلفین تو زندگانی تلخ دارم از لب شیرین تو خاک بر سر کردم از طور رخ پر آب تو سنگ بر دل بستم از جور دل سنگین تو مونس من ماه و پروینست هر شب تا به روز زان رخ چون ماه و … ادامه

ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 354 ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو دوش زاری کردمی در آرزوی نام تو از عتاب خود کنون پرم به بر گر بهر تو پر بریده به بود تا مانم اندر دام تو می نبود آنرخ نصیب چشم اکنون آمدم تا صدف گردد مگر گوش من از … ادامه

ای مونس جان من خیال تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 353 ای مونس جان من خیال تو خوشتر ز جهان جان وصال تو جانهای مقدس خردمندان سرگشته به پیش زلف و خال تو کس نیست به بیدلی نظیر من چون نیست به دلبری همال تو گر صورت عشق و حسن کس بیند آن مثل منست با خیال تو لیکن چکنم … ادامه

ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

سنایی غزنوی – غزل شماره 352 ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو وی داد و ستد ز سیم و سنگ تو ای آفت و راحت شب و روزم چشم و دهن فراخ و تنگ تو بر نافه ی مشک و باغ گل دایم حقد و حسدی ز بوی و رنگ تو عذر … ادامه