ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 30 از 37 - ادبستان شعر پارسی

معشوق به سامان شد تا باد چنین باد

سنایی غزنوی – غزل شماره 87   معشوق به سامان شد تا باد چنین باد کفرش همه ایمان شد تا باد چنین باد زان لب که همی زهر فشاندی به تکبر اکنون شکر افشان شد تا باد چنین باد آن غمزه که بد بودی با مدعی سست امروز بتر زان شد تا باد چنین باد … ادامه

نگارینا دلم بردی خدایم بر تو داور باد

سنایی غزنوی – غزل شماره 86 نگارینا دلم بردی خدایم بر تو داور باد به دست هجر بسپردی خدایم بر تو داور باد وفاهایی که من کردم مکافاتش جفا آمد بتا بس ناجوانمردی خدایم بر تو داور باد به تو من زان سپردم دل نگارا تا مرا باشی چو دل بردی و جان بردی خدایم … ادامه

دان و آگه باش اگر شرطی نباشد با منت

سنایی غزنوی – غزل شماره 85 دان و آگه باش اگر شرطی نباشد با منت بامدادان پگه دست منست و دامنت چند ازین شوخی قرارم ده زمانی بر زمین نه همین آب و زمین بخشید باید با منت سوزنی گشتم به باریکی به خیاطی فرست تا همی دوزد گریبان و زه پیراهنت آتش هجرت به … ادامه

در دل آن را که روشنایی نیست

سنایی غزنوی – غزل شماره 84 در دل آن را که روشنایی نیست در خراباتش آشنایی نیست در خرابات خود به هیچ سبیل موضع مردم مرایی نیست پسرا خیز و جام باده بیار که مرا برگ پارسایی نیست جرعه ای می به جان و دل بخرم پیش کس می بدین روایی نیست می خور و … ادامه

ساقیا می ده که جز می عشق را پدرام نیست

سنایی غزنوی – غزل شماره 83 ساقیا می ده که جز می عشق را پدرام نیست وین دلم را طاقت اندیشه ی ایام نیست پخته ی عشقم شراب خام خواهی زان کجا سازگار پخته جانا جز شراب خام نیست با فلک آسایش و آرام چون باشد تو را چون فلک را در نهاد آسایش و … ادامه

هر که در راه عشق صادق نیست

سنایی غزنوی – غزل شماره 82 هر که در راه عشق صادق نیست جز مرایی و جز منافق نیست آنکه در راه عشق خاموش ست نکته گویست اگر چه ناطق نیست نکته ی مرد فکرتست و نظر وندر آن نکته جز دقایق نیست آه سرد و سرشگ و گونه ی زرد هر سه در عشق … ادامه

ای سنایی خواجگی در عشق جانان شرط نیست

سنایی غزنوی – غزل شماره 81 ای سنایی خواجگی در عشق جانان شرط نیست جان اسیر عشق گشته دل به کیوان شرط نیست “رب ارنی” بر زبان راندن چو موسی روز شوق پس به دل گفتن “انا الاعلی” چو هامان شرط نیست از پی عشق بتان مردانگی باید نمود گر چو زن بی همتی پس … ادامه

در کوی ما که مسکن خوبان سعتریست

سنایی غزنوی – غزل شماره 80 در کوی ما که مسکن خوبان سعتریست از باقیات مردان پیری قنلدریست پیری که از مقام منیت تنش جداست پیری که از بقای بقیت دلش بریست تا روز دوش مست و خرابات اوفتاده بود بر صورتی که خلق برو بر همی گریست گفتم ورا بمیر که این سخت منکرست … ادامه

شور در شهر فگند آن بت زنارپرست

سنایی غزنوی – غزل شماره 79 شور در شهر فگند آن بت زنارپرست چون خرامان ز خرابات برون آمد مست پرده ی راز دریده قدح می در کف شربت کفر چشیده علم کفر به دست شده بیرون ز در نیستی از هستی خویش نیست حاصل شود آن را که برون شد از هست چون بت … ادامه

اندر دل من عشق تو نور یقینست

سنایی غزنوی – غزل شماره 78 اندر دل من عشق تو نور یقینست بر دیده ی من نام تو چون نقش نگینست در طبع من و همت من تا به قیامت مهر تو چو جنانست و وفای تو چو دینست تو بازپسین یار منی و غم عشقت جان تو که همراه دم بازپسینست گویی ببر … ادامه

دوش رفتم به سر کوی به نظاره ی دوست

سنایی غزنوی – غزل شماره 77 دوش رفتم به سر کوی به نظاره ی دوست شب هزیمت شده دیدم ز دو رخساره ی دوست از پی کسب شرف پیش بناگوش و لبش ماه دیدم رهی و زهره سما کاره ی دوست گوشها گشته شکرچین که همی ریخت ز نطق حرفهای شکرین از دو شکر پاره … ادامه

راه فقرست ای برادر فاقه در وی رفتنست

سنایی غزنوی – غزل شماره 76 راه فقرست ای برادر فاقه در وی رفتنست وندرین ره نفس کش کافر ز بهر کشتنست نفس اماره و لوامه ست و دیگر ملهمه مطمئنه با سه دشمن در یکی پیراهنست خاک و باد و آب و آتش در وجود خود بدان رو درین معنی نظر کن صدهزاران روزنست … ادامه