ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 10 از 37 - ادبستان شعر پارسی

بند ترکش یک زمان ای ترک زیبا باز کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 327 بند ترکش یک زمان ای ترک زیبا باز کن با رهی یک دم بساز و خرمی را ساز کن جامه ی جنگ از سر خود برکش و خوش طبع باش خانه ی لهو و طرب را یک زمان در باز کن چند گه در رزم شه پرواز کردی گرد … ادامه

غریب و عاشقم بر من نظر کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 326 غریب و عاشقم بر من نظر کن به نزد عاشقان یک شب گذر کن ببین آن روی زرد و چشم گریان ز بدعهدی دل خود را خبر کن تو را رخصت که داد ای مهرپرور که جان عاشقان زیر و زبر کن نه بس کاریست کشتن عاشقان را برو … ادامه

غلاما خیز و ساقی را خبر کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 325 غلاما خیز و ساقی را خبر کن که جیش شب گذشت و باده در کن چو مستان خفته انداز باده ی شام صبوحی لعلشان صبح و سحر کن به باغ صبح در هنگام نوروز صبایی کرد و بر گلبن نظر کن جهان فردوس وش کن از نسیمی ز بوی … ادامه

ای باد به کوی او گذر کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 324 ای باد به کوی او گذر کن معشوق مرا ز من خبر کن با دلبر من بگو که جانا در عاشق خود یکی نظر کن چوبی که ز هجر تو بود خشک از آب وصال خویش تر کن صد دفتر هجر حفظ کردی یک صفحه ز وصل هم ز … ادامه

این که فرمودت که رو با عاشقان بیداد کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 323 این که فرمودت که رو با عاشقان بیداد کن دوستان را رنجه دار و دشمنان را شاد کن حسن را بنیاد افگندی چنان محکم که هست جز “و یبقی وجه ربک” نقش را بنیاد کن ملک حسنت چون نخواهد ماند با تو جاودان چند ازین بیداد خواهد بود لختی … ادامه

ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 322 ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کن پس آنگه خیز و رندان را سحرگاهی زیارت کن خرابات ای خراباتی به عین عقل چون دیدی نهان از گوشه ای ما را به عین سر اشارت کن بکش خط بر همه عالم ز بهر رند میخانه زیارت رند … ادامه

ای دوست ره جفا رها کن

سنایی غزنوی – غزل شماره 321 ای دوست ره جفا رها کن تقصیر گذشته را قضا کن بر درگه وصل خویش ما را با حاجب بارت آشنا کن در صورت عشق ما نگارا بدخویی را ز خود جدا کن آخر روزی برای ما زی آخر کاری برای ما کن ماها تو نگار خوش لقایی با … ادامه

گر کار به جز مستی اسکندرمی من

سنایی غزنوی – غزل شماره 320 گر کار به جز مستی اسکندرمی من ور معجزه شعرستی پیغمبرمی من با اینهمه گر عشق یکی ماه نبودی اندر دو جهان شاه بلند اخترمی من ماهی و چه ماهی که ز هجرانش برین حال گر من به غمش نگرومی کافرمی من گر بنده ی خوی بد خود نیستی … ادامه

ای نگار دلبر زیبای من

سنایی غزنوی – غزل شماره 319 ای نگار دلبر زیبای من شمع شهرافروز شهرآرای من جز برای دیدنت دیده مباد روشنایی دیده ی بینای من جان و دل کردم فدای مهر تو خاک پایت باد سر تا پای من از همه خلقان دلارامم تویی ای لطیف چابک زیبای من چون قضیب خیزران گشتم نزار در … ادامه

ای رخ تو بهار و گلشن من

سنایی غزنوی – غزل شماره 318 ای رخ تو بهار و گلشن من همچو جانست عشق در تن من راست چون زلف تو بود تاریک بی رخ تو جهان روشن من همچو خورشید و ماه درتابد عشق تو هر شبی ز روزن من دست تو طوق گردن دگری عشق تو طوق گردن من ماه را … ادامه

خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن

سنایی غزنوی – غزل شماره 317 خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن با شیفتگان سر این راه دمی زن بر عالم تجرید ز تفرید رهی ساز در بادیه ی هجر ز حیرت علمی زن بر هر چه تو را نیست ز بهرش مبر انده وز هر چه تو را هست ز اسباب … ادامه

عاشقا قفل تجرد بر در آمال زن

سنایی غزنوی – غزل شماره 316 عاشقا قفل تجرد بر در آمال زن در صف مردان قدم بر جاده ی اهوال زن خاک کوی دوست خواهی جسم و جان بر باد ده آب حیوان جست خواهی آتش اندر مال زن مال را دجال دان و عشق را عیسی شمار چون شدی از خیل عیسی گردن … ادامه