سنایی غزنوی – غزل شماره 317
خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن
با شیفتگان سر این راه دمی زن
بر عالم تجرید ز تفرید رهی ساز
در بادیه ی هجر ز حیرت علمی زن
بر هر چه تو را نیست ز بهرش مبر انده
وز هر چه تو را هست ز اسباب کمی زن
جمع آر همه تفرقه ی خویش به جهدت
بر ذات دعاوی ز معانی رقمی زن
از علم و اشارات و عبارات حذر کن
وز زهد و کرامات گذشته برمی زن
از کفر و ز توحید مگو هیچ سخن نیز
پیرامن خود زین دو خطرها حرمی زن
چون فرد شدی زین همه احوال به تصدیق
در شاهره فقر و حقیقت قدمی زن
