
سنایی غزنوی – غزل شماره 337
ای ماه ماهان چند ازین ای شاه شاهان چند ازین
پندت سرای بند گشت آخر نگیری پند ازین
گشتی تو سلطان از کشی تا کی بود این سرکشی
عادت مکن عاشقی کشی توبه بکن یکچند ازین
با روی خوب و خوی بد از تو کسی کی برخورد
این خوی بد در تو رسد بگریز ای دلبند ازین
تا کی کنی کبر آوری چون عاقبت را بنگری
ترسم پشیمانی خوری ای یار بد پیوند ازین
اول که نامت برده ام صد ضربه از غم خورده ام
زان صد یکی نشمرده ام آخر شوی خرسند ازین
ای هوش و جان بیهشان جان و دل عاشق کشان
از جان ما چد هی نشان روزی اگر پرسند ازین
از جور توست اندر دعا دست سنایی بر هوا
از وی وفا از تو جفا آخر نگویی چند ازین