ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
سنایی غزنوی – رباعی شماره 336 ای قامت سرو گشته کوتاه به تو در شب مرو ای شده خجل ماه به تو گر رنج رسد مباد ناگاه به تو آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو
سنایی غزنوی – رباعی شماره 336 ای قامت سرو گشته کوتاه به تو در شب مرو ای شده خجل ماه به تو گر رنج رسد مباد ناگاه به تو آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو
سنایی غزنوی – رباعی شماره 335 ای طالع سعد روح فرخنده به تو وی صورت بخت عقل نازنده به تو ای آب حیات شرع پاینده به تو ما زنده به دین و دین ما زنده به تو
سنایی غزنوی – رباعی شماره 334 آب ار چه نمی رود به جویم با تو جز در ره مردمی نپویم با تو گویی که چه کرده ام نگویی با من آن چیست نکرده ای چه گویم با تو
سنایی غزنوی – رباعی شماره 333 پار ار چه نمی کرد چو کفرم تمکین امسال عزیز کرد ما را چون دین در پرورش عاشقی ای قبله ی چین هم قهر چنان باید و هم لطف چنین
سنایی غزنوی – رباعی شماره 332 بهرام دواند هر دو جوینده ی کین آن قوت ملک آمد و این قوت دین هر روز کند اسب سعادت را زین بهرام فلک ز بهر بهرام زمین
سنایی غزنوی – رباعی شماره 331 در جنب گرانی تو ای نوشتکین حقا که کم از نیست بود وزن زمین وین از همه طرفه تر که در چشم یقین تو هیچ نه و از تو گرانی چندین
سنایی غزنوی – رباعی شماره 330 دلها همه آب گشت و جانها همه خون تا چیست حقیقت از پس پرده و چون ای بر علمت خرد رد و گردون دون از تو دو جهان پر و تو از هر دو برون
سنایی غزنوی – رباعی شماره 329 از عشوه ی چرخ در امانم ز تو من و آزاد ز بند این و آنم ز تو من هر چند ز غم جامه درانم ز تو من والله که نمانم ار بمانم ز تو من
سنایی غزنوی – رباعی شماره 328 چون آمد شد بریدم از کوی تو من دانم نرهم ز گفت بدگوی تو من بر خیره چرا نگه کنم سوی تو من بر عشق تو عاشقم نه بر روی تو من
سنایی غزنوی – رباعی شماره 327 ای بی سببی همیشه آزرده ی من و آزردن تو ز طبع تو پرده ی من بر چرخ زند بخت سراپرده ی من گر عفو کنی گناه ناکرده ی من
سنایی غزنوی – رباعی شماره 326 بختی نه که با دوست درآمیزم من عقلی نه که از عشق بپرهیزم من دستی نه که با قضا درآویزم من پایی نه که از میانه بگریزم من
سنایی غزنوی – رباعی شماره 325 غمهای تو در میان جان دارم من شادی ز غم تو یک جهان دارم من از غایت غیرتت چنان دارم من کز خویشتنت نیز نهان دارم من