قائم به خودی از آن شب و روز مقیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 300 قائم به خودی از آن شب و روز مقیم بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم چون سایه شدی تو را چه جیحون چه جحیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 300 قائم به خودی از آن شب و روز مقیم بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم چون سایه شدی تو را چه جیحون چه جحیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 299 ای روی تو پاکیزه تر از کف کلیم آن را مانی که کرد احمد به دو نیم تا آن رخ یوسفی به ما بنمودی ما بر سر آتشیم چون ابراهیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 298 با خوی بد تو گر چه در پرخاشیم باری به غمت به گرد عالم فاشیم چون نزد تو ما ز جمله ی اوباشیم سودای تو می پزیم و خوش می باشیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 297 ماننده ی باد اگر چه بی پا و سریم پیوسته چو آتش ره بالا سپریم زان پیش که رخت ما سوی خاک کشند ما خاک فروشیم و بدان آب خوریم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 296 تا ظن نبری که از تو آگاه تریم ما از تو به صد دقیقه گمراه تریم هر چند به کار خویش روباه تریم از دامن دوست دست کوتاه تریم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 295 کاری که نه با تو بی نظام انگاریم صبحی که نه با تو، وقت شام انگاریم نادیدن تو هوای کام انگاریم بی تو همه خرمی حرام انگاریم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 294 زان یک نظر نهان که ما دزدیدیم دور از تو هزار درد و محنت دیدیم اندر هوست پرده ی خود بدریدیم تو عشوه فروختی و ما بخریدیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 293 ما شربت هجر تو چشیدیم و شدیم هجران تو بر وصل گزیدیم و شدیم در جستن وصل تو ز نایافتنت دل رفت و طمع ز جان بریدیم و شدیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 292 از دیده درم خرید روی تو شدیم وز گوش غلام های و هوی تو شدیم بی روی تو بر مثال روی تو شدیم بازیچه ی کودکان کوی تو شدیم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 291 راحت همه از غمی برانداخته ایم در بوته ی روزگار بگداخته ایم کاری نو چو کار عاقلان ساخته ایم نقدی به امید نسیه درباخته ایم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 290 یک چند در اسلام فرس تاخته ایم یک چند به کفر و کافری ساخته ایم چون قاعده ی عشق تو بشناخته ایم از کفر به اسلام نپرداخته ایم
سنایی غزنوی – رباعی شماره 289 چون می دانی همه ز خاک و آبیم امروز همه اسیر خورد و خوابیم در تو نرسیم اگر بسی بشتابیم سرمایه تویی سود ز خود کی یابیم