بحر متقارب رودکی

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 43 بدین آشکارت ببین آشکار نهانیت را بر نهانی گمار  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 42 به چشم دلت دید باید جهان که چشم سر تو نبیند نهان  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 41 به خنیاگری نغز آورد روی که: چیزی که دل خوش کند، آن بگوی  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 40 جوان چون بدید آن نگاریده روی به سان دو زنجیر مرغول موی  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 39 جوان بودم و پنبه فخمیدمی چو فخمیده شد دانه برچیدمی  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 38 ایا خلعت فاخر از خرمی همی رفتی و می نوشتی ز می  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 37 میلفنج دشمن، که دشمن یکی فزونست و دوست ار هزار اندکی  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 36 لب بخت پیروز را خنده ای مرا نیز مروای فرخنده ای  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 35 نشسته به صد چشم بر باره‌ای گرفته به چنگ اندرون باره‌ای  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 34 سرشک از مژه همچو در ریخته چو خوشه ز سارونه آویخته

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 33 بداندیش دشمن برو ویل جو که تا چون ستاند ازو چیز او  

رودکی-مثنویات-بحر متقارب شماره 32 که هر گه که تیره بگردد جهان بسوزد چو دوزخ شود با دران