بحر رمل رودکی

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 93   بهترین یاران و نزدیکان همه نزد او دارم همیشه اندمه  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 92   هست از مغز سرت، ای منگله همچو رش مانده تهی از کشکله  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 91   سنجد چیلان بدو نیمه شده نقطه ی سرمه به یک یک برزده  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 90   نزد تو آماده بدو آراسته جنگ او را خویشتن پیراسته  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 89   پر بکنده، چنگ و چنگل ریخته خاک گشته، باد خاکش بیخته  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 88   سوس پرورده به می بگداخته نیک درمانی زنان را ساخته  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 87   اخترانند آسمانشان جایگاه هفت تابنده دوان در دو و داه  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 86   روی هر یک چون دو هفته گرد ماه جامه‌شان غفه، سموریشان کلاه  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 85   هیچ گنجی نیست از فرهنگ به تا توانی رو هوا زی گنج نه  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 84   کاش آن گوید که باشد بیش نه بر یکی بر چند بفزاید فره  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 83   گفت: فردا بینی‌ام در پیش تو خود بیا هنجم ستیم از ریش تو  

رودکی-مثنویات-بحر رمل شماره 82   تنگ شد عالم برو از بهر گاو شور شور اندر فگند و کاو کاو