تغزل و قصیده رهی

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 24 سایه ی گیسو ای مشک سوده گیسوی آن سیمگون تنی؟ یا خرمن عبیری، یا بار سوسنی؟ سوسن نه ای که بر سر خورشید افسری گیسو نه ای که بر تن گلبرگ جوشنی زنجیر حلقه حلقه ی آن فتنه گستری شمشاد سایه گستر آن تازه گلشنی بستی به … ادامه

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 23 تیر نگاه با همه خاموشی و افسردگی در دلم تیر نگاهت کار کرد جلوه ی روی خیال انگیز تو آرزوی خفته را بیدار کرد  

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 22 کاروانی از گل بهار آمد و افروخت لاله برگ طری شکفته گلبن ماند به چهرگان پری یکی چو دیده ی عاشق، یکی چو عارض یار سحاب گرید و خندد شکوفه ی سحری چه زاد سرو و چه بالای لعبتان چگل چه لاله برگ و چه روی بتان … ادامه

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 20 چشم نیلگون نیلگون چشم فریب انگیز رنگ آمیز تو چون سپهر نیلگون دارد سر افسونگری از غم رویت به سان شاخه ی نیلوفرم ای تو را چشمی به رنگ شعله ی نیلوفری

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 19 فتح و شکست بر فرق دوستان دورو، پشت پای زن در جنگ دشمنان وطن، چیره دست باش فتح و شکست، لازمه ی زندگی بود ای مرد زندگی، پی فتح و شکست باش  

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 18 بنفشه ی سخنگوی بنفشه زلف من ای سرو قد نسرین تن (1) که نیست چون سر زلفت بنفشه و سوسن بنفشه زی تو فرستادم و خجل ماندم که گل کسی نفرستد به هدیه زی گلشن بنفشه گرچه دلاویز و عنبر آمیز است خجل شود بر آن زلف … ادامه

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 17 پیری موی سپید، آیت پیری است در جهان گوش تو از سپیدی مو شکوه ها شنید لیکن سیاه روزی من بین که بر سرم مویی به جا نماند که پیری کند سپید

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 15 باده فروش بنگر آن ماه روی باده فروش غیرت آفتاب و غارت هوش جام سیمین نهاده بر کف دست زلف زرین فکنده بر سر دوش غمزه اش راه دل زند که بیا نرگسش جام می دهد که بنوش غیر آن نوش لب که مستان را جان و … ادامه

رهی معیری – تغزل و قصیده شماره 13 مژگان آمد سرمست در وثاقم شبگیر ان بت نوشاد و ترک خلخ و کشمیر ماهش خوانم همی به عارض چون سیم سَروش گویم همی به قامت چون تیر ماه بود گر بنفشه زلف و سمن روی سرو بود گر پیاله نوش و قدح گیر ماه ندیدم زند … ادامه