خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 46 فی مدح الصاحب الاعظم رکن الحق و الدین عمید الملک مهدی ثانی عمید الملک رکن داد و دین ای که دوزخ ز آتش قهرت شراری بیش نیست شیر چرخ چنبری کاقصای عالم صید اوست کمترین سگبان خیلت را شکاری بیش نیست نه فلک کز هفت کشور بر سر آمد … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 45 قاضی طوی را دل پر خون جز به تیغ هلاک ریش مباد جان مجروح دردمندش را هیچ مرهم ورای نیش مباد آن پراکنده حال بیچاره به جز از مرگ چاره ییش مباد عشر آن زر که بهر بنده نوشت عمر آن ک.ن دردیده بیش مباد (1) واژگان دشوار : … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 44 ای خسرو سرفراز گردون بر خاک در تو سر نهاده هر صبح صبوحیان انجم بر یاد تو نوش کرده باده این کوکب زرنگار میخیست از پای تکاورت فتاده زر بخش مرا و اسب و جامه تا کار دلم شود گشاده در راه به یک درم نیرزد دینار برهنه و … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 43 فی مذمة الفرس العضدیه افتخار جهان مظفر دین معدن جود و منبع دانش حسن بن العضد که از احسان مصطفی گشت و بنده حسّانش کوکب زرنگار خور میخیست اوفتاده ز نعل یکرانش شاه سیمین سریر زرین تاج خاک روب در شبستانش قصر هفت آشکوی شش روزن غرفه ای در … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 42 گفت با من یکی ز فیروزان که چه بودت ز آمدن مقصود شهر بگذاشتی و بگذشتی از مقامی که بود معدن جود وآمدی سوی محنت آبادی که نباشد درو کرم موجود این زمان با وجود حاکم ما جود را نیست در زمانه وجود سیم ویسه است و شاه ما … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 41 ایضاً زغن شکلی که در فصل بهاران صفیر از بلبل خوشگو بدزدد اگر ره یابد اندر باغ رضوان درخت طوبی از مینو بدزدد وگر بر زلف خوبان دست یابد سواد از طرّه ی هندو بدزدد سحر چون بگذرد بر طرف بستان فریب از نرگس جادو بدزدد زبان بلبل خوشگو … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 40 فی المطایبه روزی وفات یافت امیری در اصفهان ز آنها که در عراق به شاهی رسیده اند دیدم جنازه بر کتف تونیان و من حیران که این جماعت ازین تا چه دیده اند پرسیدم از کسی که چرا تونیان شهر از کارها جنازه کشی برگزیده اند حمال مرده در … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 39 فی الاستیهاب السرج بعد موهبة الفرس ایا سپهر جنابی که همچو اخته چیان نهد بر ابلق که پیکر تو جوزا زین چو آفتاب ز خاک درت شرف یابد بر آستان تو افتد ز طاق خضرا زین گهی که عزم شبیخون کنی بر انجم چرخ به سبز خنک فلک بر … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 38 فی مدح الامیر الاعظم جلال الدین ارپه بیک طاب ثراه اعظم جلال دولت و دین ارپه کاسمان بر آستان قدر جلالش گذر نیافت گردون هزار سال به گرد جهان بگشت وز خط حکم نافذ او ره به در نیافت چون شاهباز همت او دیده باز کرد نه بیضه سپهر … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 37 کتب علی بنائه هر آنگهی که درین صفّه آشیان سازم مرا ز هاتف غیبی به گوش جان آید کز آن چه سود که ایوان قصر مرفوع است بر اوج کنگره برج مشتری ساید ازین سراچه ی خاک مدار چشم وفا چو روشن است که با هیچکس نمی پاید بدان … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 36 کتب الی مولی السعید غیاث الدین زنگیشاه الخوافی غیاث دولت و دین کهف عالم زهی دستت به دُر پاشی سحابی جهان مکرمت را قهرمانی سپهر معدلت را آفتابی فلک را گرد ایوانت طوافی ملک را سوی فرمانت شتابی جهان را از وجودت افتخاری ستم را از جنابت اجتنابی بود … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 35 وله صدف دُرّ معانی دُر دریای علوم بلبل باغ فصاحت گل بستان سخن ای که هنگام سخن جان جهان زنده به توست سخنت تحفه ی جان است و تویی جان سخن چو شکر می شکند نرخ شکر می شکند طوطی منطقت اندر شکرستان سخن در بیانت سخن ار سحر … ادامه