خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 10 فی النعت خلقاء الراشدین رضوان الله علیهم اجمعین کشتگان راه حق لاف از مسیحا می زنند کوس وحدت بر فراز چرخ اعلی می زنند هر زمان بنگر که بت رویان شادروان صنع تاب در چین سر زلف سمن سا می زنند خسروان عالم ابداع در ملک وجود … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 9 فی مدح سلطان الاعظم جمال الملّة و الدین شیخ ابوسحق طاب ثراه لعل شیرینت دهان را لذت شّکر دهد زلف پرچینت روان را نکهت عنبر دهد جان شیرین چون حلاوت از تو یابد دور نیست گر لب لعلت دهان را لذّت شکر دهد سرو سیمین تو دل … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 8 فی مدح المولی الاعظم السعید الشهید شمس الحق و الدین محمود صاین قاضی طاب مثواه چون درآیی به شکرخنده شکر آب شود ور تکلم کنی از شرم گهر آب شود ساکن منظر چشمم که جهان بین من اوست پیش روی تو به هنگام نظر آب شود گر … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 7 فی نفی الممکنات و اثبات واجب الوجود چرخ سرگشته ای گدا بیشست دهر آشفته ای دغا بیشست راهب دیر شش در هفتم هندوی نحس بی بها بیشست وانک قاضی القضات گردون است مفتیی پیر پارسا بیشست صفدر قلب قلعه ی قلعی خونیی ترک بد لقا بیشست مهد … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 6 فی الموعظه لاف آزادگی از سرو سهی آید راست که به نوخاستگی از سر عالم برخاست در چمن غنچه ی دم بسته ی لب دوخته را همه دلتنگی از آن است که در بند قباست از هوا کار دل خسته ما در گره است کآب در سلسله … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 5 فی مدح الشهریار السعید المغفور جلال الحق و الدین مسعود شاه طاب ثراه ای ز شرم روی چون ماه تو در خوی آفتاب شمع چون پروانه از مهر رخت در سوز و تاب ماه را با آفتاب دیده ات دیدن خطا شمع را پروانه خواندن پیش رخسارت … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 4 فی مدح المخدوم الاعظم السعید الشهید صفی الدین عبدالمومن طاب ثراه پیش از آن کاین خیمه ی پیروزه شد زرین طناب بادبان آتشین زورق پدید آمد از آب صبح محروری درون گردون کدامش قرصه داد کز شکوفه طشت سیمین کرد پر صفرای ناب مشتعل شد آتش گیتی … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 3 فی خلوص العقیده و مناقب الائمة الاثناعشر رضوان الله علیهم اجمعین تا کی بر آستانه ی این شش دری سرا باشم از آشیانه ی مالوف خود جدا وقت است کز منازل تقلید بگذرم و آرم به صحن گلشن تحقیق متّکا من رافضی نی ام که کنم پشت … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 1 بنام ایزد ای نهاده خشت زر بر روزن سیمین بام وی فکنده چین شب در گیسوی مشکین شام نغمه ی مرغان بستان تو ربّ ذوالجلال ورد شب خیزان درگاه تو حیّ لاینام خوانده در نوروز توحید تو از اوراق گل بر فراز چوب پایه بلبل شیرین کلام … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 60 صدر بلند مرتبه یحیی که معطیی مانند او ز مادر ارکان نزاده است سقایی نشستگه او کنم به چشم هرگه که بینمش که به پای ایستاده است صدر از برای آن لقبش برنهاده اند کو سینه سالها به زمین بر نهاده است رویش چو پشت دیگ سیه گشته است … ادامه

خواجوی کرمانی – قطعه شماره 59 ستوده مفخر آفاق صدر دین یحیی که افتخار زمین است و اختیار زمن اگر چنانکه زر بنده باز پس ندهد به ک.ر هجوم درآرم دمارش از ک. زن (1) واژگان دشوار : 1-واژگان به کار رفته دور از ادب بودند. به ناچار آنها را ننوشتیم!