خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 22 فی الحقیقة و اثبات النفس الناطقه و یتخلص به البنی علیه الصلوة و السلام دوش چون در جنبش آمد قلزم سودای من موج خون بر اوج زد چشم محیط آسای من بلبل آوایی که دستان ساز بزم انجم است در سماع آمد به بانگ نغمه و آوای … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 20 یمدح الشیخ العالم قدوة الاوتاد و الاقطاب سیف الحق و الدین الباخرزی قدس الله روحه دوش چون سیمرغ زرّین کوه بر قاف آشیان آمدند از هر طرف مرغان شبخوان در فغان شیشه ی شفّاف گشت از دوده ی ظلمت سیاه وآتش نشّاف شد در شیشه ی شامی … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 19 یمدح الامیر الاعظم الشهریار المعظّم خسرو الغازی المنصور مبارز الحق و الدین محمد بن مظفر زیدت معدلته شاید ار ساید علم زین فتح سر بر آسمان کز فرح اقبال را بر هم نمی آید دهان منکشف شد سرّ توتی الملک بر ابنای دهر منتشر شد رمز جاء … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 18 یمدح الشیخ الاعظم سلطان المشایخ مرشد الحق و الدین ابواسحق الکازرونی قدّس الله سرّه زهی سپهر برین متکّای بواسحق فراز کنگره ی عرش جای بواسحق شکوفه ی چمن بوستانسرای هدی بهار باغچه ی کبریای بواسحق ز اطلس فلک نیلگون برآورده زمانه پرده ی خلوتسرای بواسحق شکسته مهچه … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 17 وله ایضاً ای به اقبال تو با برگ و نوا خرس و خروس وی خرد خوانده بداندیش تو را خرس و خروس قهر و لطفت چو مؤثر شده در ملک وجود زشت روی آمده و خوب لقا خرس و خروس غضب و عنف تو چون کرده تصور … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 16 فی مدح شهریار الاعظم مبارز الحق و الدین محمد و تهنیة یوم تطهیر اولاده به وقت صبح چو سیمرغ آتشین شهپر ز زیر بال مرصّع نمود بیضه ی زر به نیمروز رساندند منهیان افق نوید رایت منصور خسرو خاور شه سنان کش گیتی گشای انجم را پدید … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 15 فی الموعظه چون مقام عبرتست این منزل ناپایدار پیر عقلت چند گوید کای جوان الاعتبار بر سر تخت از چه معنی ایمنی از دار و  بند زانک تختت چون ببینی سر به سر بندست و دار مال دانی چیست مار و گنج کنج عافیت گرچه هر گنجی … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 14 یمدح المولی الاعظم السعید الشهید شمس الحق و الدین محمود صاین قاضی مکتوبا علی کتابه قصره تبارک الله ازین قصر آسمان مقدار که روبد از سر بامش فلک به دیده غبار فراز شرفه ی او ماه قبّه ی سیمین درون غرفه ی او مهر شمسه ی زرکار … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 13 یشکو دَهرَه کار من آشفته گشت از روزگار باد چون من روزگار آشفته کار من چنین رنجور از رنجم بتر درد تنهایی و هجر و انتظار همچو مویی گشته ام در تاب و تب همچو زیری گشته ام زار و نزار مردم چشمم به صبح اختر فشان … ادامه

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 12 فی الموعظه مشو به ملک سلیمان و مال قارون شاد که ملک و مال بود در ره حقیقت باد کنند خلق جهانت چو سوسن آزادی اگرچه سرو سهی گردی از جهان آزاد کجا به دست تو افتد ممالک جمشید بدین صفت که نگینت به دست دیو افتاد … ادامه