محبت چیست تاثیر نگاهیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 320 محبت چیست تاثیر نگاهیست چه شیرین زخمی از تیر نگاهیست به صید دل روی؟ ترکش بینداز که این نخچیر نخچیر نگاهیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 320 محبت چیست تاثیر نگاهیست چه شیرین زخمی از تیر نگاهیست به صید دل روی؟ ترکش بینداز که این نخچیر نخچیر نگاهیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 319 نگه دید و خرد پیمانه آورد که پیماید جهان چار سو را می آشامی که دل کردند نامش به خویش اندر کشید این رنگ و بو را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 318 جهان دل جهان رنگ و بو نیست درو پست و بلند و کاخ و کو نیست زمین و آسمان و چار سو نیست درین عالم به جز الله هو نیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 317 گهی جوینده ی حسن غریبی خطیبی منبر او از صلیبی گهی سلطان با خیل و سپاهی ولی از دولت خود بی نصیبی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 316 من و تو کشت یزدان حاصل است این عروس زندگی را محمل است این غبار راه شد دانای اسرار نپنداری که عقل است این دل است این
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 315 جهان مهر و مه زناری اوست گشاد هر گره از زاری اوست پیامی ده ز من هندوستان را غلام آزاد از بیداری اوست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 314 تو می گویی که دل از خاک و خون است گرفتار طلسم کاف و نون است دل ما گر چه اندر سینه ی ماست ولیکن از جهان ما برون است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 313 نه نیروی خودی را آزمودی نه بند از دست و پای خود گشودی خرد زنجیر بودی آدمی را اگر در سینه ی او دل نبودی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 312 زمانه کار او را می برد پیش که مرد خود نگهدار است درویش همین فقر است و سلطانی که دل را نگهداری چو دریا گوهر خویش
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 311 دل ما آتش و تن موج دودش تپید دم به دم ساز وجودش به ذکر نیم شب جمعیت او چو سیمابی که بندد چوب عودش
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 310 دل آن بحر است کو ساحل نورزد نهنگ از هیبت موجش بلرزد از آن سیلی که صد هامون بگیرد فلک با یک حباب او نیرزد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 309 به باد صبحدم شبنم بنالید که دارم از تو امید نگاهی دلم افسرده شد از صحبت گل چنان بگذر که ریزم بر گیاهی