به خود پیچیدگان در دل اسیرند
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 8 به خود پیچیدگان در دل اسیرند همه دردند و درمان ناپذیرند سجود از ما چه می خواهی که شاهان خراجی از ده ویران نگیرند
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 8 به خود پیچیدگان در دل اسیرند همه دردند و درمان ناپذیرند سجود از ما چه می خواهی که شاهان خراجی از ده ویران نگیرند
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 7 صبنت الکاس عنا ام عمرو وکان الکاس مجراها الیمنیا اگر این است رسم دوستداری به دیوار حرم زن جام و مینا
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 6 دل بی قید من در پیچ و تابیست نصیب من عتابی یا خطابیست دل ابلیس هم نتوانم آزرد گناه گاه گاه من صوابیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 5 جهان از خود برون آورده ی کیست؟ جمالش جلوه ی بی پرده ی کیست؟ مرا گویی که از شیطان حذر کن بگو با من که او پرورده ی کیست؟
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 4 چه شور است این که در آب و گل افتاد ز یک دل عشق را صد مشکل افتاد قرار یک نفس بر من حرام است به من رحمی که کارم با دل افتاد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 3 دل من در گشاد چون و چند است نگاهش از مه و پروین بلند است بده ویرانه ای در دوزخ او را که این کافر بسی خلوت پسند است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 2 سخن ها رفت از بود و نبودم من از خجلت لب خود کم گشودم سجود زنده مردان می شناسی عیار کار من گیر از سجودم
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 1 دل ما بیدلان بردند و رفتند مثال شعله افسردند و رفتند بیا یک لحظه با عامان درآمیز که خاصان باده ها خوردند و رفتند