ندانم دل شهید جلوه ی کیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 44 ندانم دل شهید جلوه ی کیست نصیب او قرار یک نفس نیست به صحرا بردمش افسرده تر گشت کنار آب جویی زار بگریست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 44 ندانم دل شهید جلوه ی کیست نصیب او قرار یک نفس نیست به صحرا بردمش افسرده تر گشت کنار آب جویی زار بگریست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 43 نگاهی داشتم بر جوهر دل تپیدم آرمیدم در بر دل رمیدم از هوای قریه و شهر به باد دشت وا کردم در دل
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 42 “الا یا خیمگی خیمه فروهل که پیش آهنگ بیرون شد ز منزل” (1) خرد از راندن محمل فرو ماند زمام خویش دادم در کف دل واژگان دشوار : 1- این بیت از منوچهری دامغانی است .
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 41 بدن واماند و جانم در تک و پوست سوی شهری که بطحا در ره اوست تو باش اینجا و با خاصان بیامیز که من دارم هوای منزل دوست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 40 به پایان چون رسد این عالم پیر شود بی پرده هر پوشیده تقدیر مکن رسوا حضور خواجه ما را حساب من ز چشم او نهان گیر
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 39 تو می دانی حیات جاودان چیست نمی دانی که مرگ ناگهان چیست ز اوقات تو یک دم کم نگردد اگر من جاودان باشم زیان چیست؟
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 38 یکی اندازه کن سود و زیان را چو جنت جاودانی کن جهان را نمی بینی که ما خاکی نهادان چه خوش آراستیم این خاکدان را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 37 ز محکومی مسلمان خود فروش است گرفتار طلسم چشم و گوش است ز محکومی رگان در تن چنان سست که ما را شرع و آیین بار دوش است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 36 دگرگون کشور هندوستان است دگرگون آن زمین و آسمان است مجو از ما نماز پنجگانه غلامان را صف آرایی گران است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 35 مریدی فاقه مستی گفت با شیخ که یزدان را ز حال ما خبر نیست به ما نزدیک تر از شه رگ ماست ولیکن از شکم نزدیک تر نیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 34 جهان توست در دست خسی چند کسان او به بند ناکسی چند هنرور میان کارگاهان کشد خود را به عیش کرکسی چند
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 33 دگر قومی که ذکر لا الهش برآرد از دل شب صبحگاهش شناسد منزلش را آفتابی که ریگ کهکشان روبد ز راهش