تن مرد مسلمان پایدار است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 80 تن مرد مسلمان پایدار است بنای پیکر او استوار است طبیب نکته رس دید از نگاهش خودی اندر وجودش رعشه دار است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 80 تن مرد مسلمان پایدار است بنای پیکر او استوار است طبیب نکته رس دید از نگاهش خودی اندر وجودش رعشه دار است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 79 ملوکیت سراپا شیشه بازی است ازو ایمن نه رومی نی حجازی است حضور تو غم یاران بگویم به امیدی که وقت دل نوازی است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 78 مسلمان زاده و نامحرم مرگ ز بیم مرگ لرزان تا دم مرگ دلی در سینه ی چاکش ندیدم دم بگسسته ای بود و غم مرگ
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 77 به چشم او نه نور و نی سرور است نه دل در سینه ی او ناصبور است خدا آن امتی را یار بادا که مرگ او ز جان بی حضور است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 76 عروس زندگی در خلوتش غیر که دارد در مقام نیستی سیر گنهکاریست پیش از مرگ در قبر نکیرش از کلیسا منکر از دیر
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 75 دگر پاکیزه کن آب و گل او جهانی آفرین اندر دل او هوا تیز و به دامانش دو صد چاک بیندیش از چراغ بسمل او
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 74 حق آن ده که مسکین و اسیر است فقیر و غیرت او دیر میر است به روی او در میخانه بستند در این کشور مسلمان تشنه میر است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 73 گریبان چاک و بی فکر رفو زیست نمی دانم چسان بی آرزو زیست نصیب اوست مرگ ناتمامی مسلمانی که بی الله هو زیست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 72 به روی او در دل ناگشاده خودی اندر کف خاکش نزاده ضمیر او تهی از بانگ تکبیر حریم ذکر او از پا فتاده
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 71 دل خود را اسیر رنگ و بو کرد تهی از ذوق و شوق و آرزو کرد صفیر شاهبازان کم شناسد که گوشش با طنین پشه خو کرد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 70 نماند آن تاب و تب در خون نابش نروید لاله از کشت خرابش نیام او تهی چون کیسه ی او به طاق خانه ی ویران کتابش
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 69 هنوز این چرخ نیلی کج خرام است هنوز این کاروان دور از مقام است ز کار بی نظام او چه گویم تو می دانی که ملت بی امام است