به خاک ما دلی در دل غمی هست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 212 به خاک ما دلی در دل غمی هست هنوز این کهنه شاخی را نمی هست به افسون هنر آن چشمه بگشای درون هر مسلمان زمزمی هست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 212 به خاک ما دلی در دل غمی هست هنوز این کهنه شاخی را نمی هست به افسون هنر آن چشمه بگشای درون هر مسلمان زمزمی هست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 211 تو هم بگذار آن صورت نگاری مجو غیر از ضمیر خویش یاری به باغ ما بر آوردی پر و بال مسلمان را بده سوزی که داری
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 210 به جانها آفریدم های و هو را کف خاکی شمردم کاخ و کو را شود روزی حریف بحر پر شور ز آشوبی که دادم آب جو را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 209 بگو از من نواخوان عرب را بهای کم نهادم لعل لب را از آن نوری که از قرآن گرفتم سحر کردم صد و سی ساله شب را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 208 مسلمانی که خود را امتحان کرد غبار راه خود را آسمان کرد شرار شوق اگر داری نگهدار که با وی آفتابی میتوان کرد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 207 جهانگیری به خاک ما سرشتند امامت در جبین ما نوشتند درون خویش بنگر آن جهان را که تخمش در دل فاروق کشتند
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 206 چه خوش زد ترک ملاحی سرودی رخ او احمری چشمش کبودی به دریا گر گره افتد به کارم به جز طوفان نمی خواهم گشودی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 205 خنک آن ملتی بر خود رسیده ز درد جستجو ناآرمیده درخش او ته این نیلگون چرخ چو تیغی از میان بیرون کشیده
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 204 به روی عقل و دل بگشای هر در بگیر از پیر هر میخانه ساغر در آن کوش از نیاز سینه پرور که دامن پاک داری آستین تر
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 203 جوانمردی که خود را فاش بیند جهان کهنه را بازآفریند هزاران انجمن اندر طوافش که او با خویشتن خلوت گزیند
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 202 خلافت فقر با تاج و سریر است زهی دولت که پایان ناپذیر است جوان بختا مده از دست این فقر که بی او پادشاهی زود میر است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 201 تو ای باد بیابان از عرب خیز ز نیل مصریان موجی برانگیز بگو فاروق را پیغام فاروق که خود در فقر و سلطانی بیامیز