چمن ها زان جنون ویرانه گردد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 224 چمن ها زان جنون ویرانه گردد که از هنگامه ها بیگانه گردد از آن هویی که افکندم درین شهر جنون ماند ولی فرزانه گردد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 224 چمن ها زان جنون ویرانه گردد که از هنگامه ها بیگانه گردد از آن هویی که افکندم درین شهر جنون ماند ولی فرزانه گردد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 223 دگر آیین تسلیم و رضا گیر طریق صدق و اخلاص و وفا گیر مگو شعرم چنین است و چنان نیست جنون زیرکی از من فراگیر
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 222 در آن شب ها خروش صبح فرداست که روشن از تجلی های سیناست تن و جان محکم از باد در و دشت طلوع امتان از کوه و صحراست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 221 عرب را حق دلیل کاروان کرد که او با فقر خود را امتحان کرد اگر فقر تهی دستان غیور است جهانی را ته و بالا توان کرد
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 220 سحرگاهان که روشن شد در و دشت صدا زد مرغی از شاخ نخیلی فروهل خیمه ای فرزند صحرا که نتوان زیست بی ذوق رحیلی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 219 نکو میخوان خط سیمای خود را به دست آور رگ فردای خود را چو من پا در بیابان حرم نه که بینی اندرو پهنای خود را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 218 شب این کوه و دشت سینه تابی نه در وی مرغکی نی موج آبی نگردد روشن از قندیل رهبان تو می دانی که باید آفتابی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 217 نگهدار آنچه درب و گل توست سرور و سوز و مستی حاصل توست تهی دیدم سبوی این ون را می باقی به مینای دل توست
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 216 کسی کو فاش دید اسرار جان را نبیند جز به چشم خود جهان را نوایی آفرین در سینه ی خویش بهاری میتوان کردن خزان را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 215 مسلمانی غم دل در خریدن چو سیماب از تپ یاران تپیدن حضور ملت از خود درگذشتن دگر بانگ انا الملت کشیدن
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 214 بده با خاک او آن سوز و تابی که زاید از شب او آفتابی نوا آن زن که از فیض تو او را دگر بخشند ذوق انقلابی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 213 مسلمان بنده ی مولا صفات است دل او سری از اسرار ذات است جمالش جز به نور حق نبینی که اصلش در ضمیر کائنات است