هنوز اندر جهان آدم غلام است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 236 هنوز اندر جهان آدم غلام است نظامش خام و کارش ناتمام است غلام فقر آن گیتی پناهم که در دینش ملوکیت حرام است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 236 هنوز اندر جهان آدم غلام است نظامش خام و کارش ناتمام است غلام فقر آن گیتی پناهم که در دینش ملوکیت حرام است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 235 درافتد با ملوکیت کلیمی فقیری بی کلاهی بی گلیمی گهی باشد که بازی های تقدیر بگیرد کار صرصر از نسیمی
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 234 خلافت بر مقام ما گواهی است حرام است آنچه بر ما پادشاهی است ملوکیت همه مکر است و نیرنگ خلافت حفظ ناموس الهی است
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 233 عرب خود را به نور مصطفی سوخت چراغ مرده ی مشرق برافروخت ولیکن آن خلافت راه گم کرد که اول مومنان را شاهی آموخت
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 232 دل اندر سینه گوید دلبری هست متاعی آفرین غارتگری هست به گوشم آمد از گردون دم مرگ “شگوفه چون فرو ریزد بری هست”
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 231 مبارک باد کن آن پاک جان را که زاید آن امیر کاروان را ز آغوش چنین فرخنده مادر خجالت می دهم حور جنان را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 230 چو برگیرد زمام کاروان را دهد ذوق تجلی هر نهان را کند افلاکیان را آنچنان فاش ته پا می کشد نه آسمان را
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 229 نگاهش پر کند خالی سبوها دواند می به تاک آرزوها ز طوفانی که بخشد رایگانی حریف بحر گردد آب جوها
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 228 به بحر خویش چون موجی تپیدم تپیدم تا به طوفانی رسیدم دگر رنگی ازین خوشتر ندیدم به خون خویش تصویرش کشیدم
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 227 خوش آن قومی پریشان روزگاری که زاید از ضمیرش پخته کاری نمودش سری از اسرار غیب است ز هر گردی برون ناید سواری
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 226 پریشانم چو گرد ره گذاری که بر دوش هوا گیرد قراری خوشا بختی و خرم روزگاری که بیرون آید از من شهسواری
اقبال لاهوری ارمغان حجاز شماره 225 نخستین لاله ی صبح بهارم پیاپی سوزم از داغی که دارم به چشم کم مبین تنهایی ام را که من صد کاروان گل در کنارم