ورود / عضویت



بایگانی‌های ابیات پراکنده آذر - صفحه 2 از 7 - ادبستان شعر پارسی

تو که یک یار نداری به وفاداری من

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 63 تو که یک یار نداری به وفاداری من حیف باشد که شکایت کنی از یاری من از جفای تو خموشم که ندارم خجلت پیش آنان که زدی لاف وفاداری من ناله آغاز کنم چون شنوم ناله ی غیر بلکه یک ره به غلط گوش کنی زاری من  

به بالینم نیامد وقت مردن بی وفای من

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 62 به بالینم نیامد وقت مردن بی وفای من ازو داد مرا روز جزا گیرد خدای من کشد چون تیغ، پیش از زخم خوردن می سپارم جان به محشر تا کسی از وی نخواهد خونبهای من نگردد تا ز خون چون منی آلوده دامانش ببندد کاش قاتل وقت کشتن … ادامه

به این خونریزش من ساختم مایل از این غافل

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 61 به این خونریزش من ساختم مایل از این غافل که می خواهند خون خود به محشر صد شهید از من بد اغیار گفتم تا کنم رامش، ندانستم کزین گستاخ گویی، بیشتر خواهد رمید از من  

یاری نیاید از بت ناسازگار من

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 60 یاری نیاید از بت ناسازگار من ای وای بر کسی که شود یار یار من عمرم به سر رسید و به پایان نمی رسد روز وصال غیر و شب انتظار من هم صحبتان! ز بعد وفاتم کنید نقش افسانه های عشق به سنگ مزار من  

به دلدار من عرضه کن درد من

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 59 به دلدار من عرضه کن درد من الا ای دل درد پرورد من دریغا نشد سبز ز ابر بهار گیاهی جز از چهره ی زرد من به خاکم اگر یار ننشست و رفت نشیناد بر دامنش گرد من  

به رخت خوش است چشمی گه نزع باز کردن

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 58 به رخت خوش است چشمی گه نزع باز کردن به بهانه ی وصیت به تو شرح راز کردن نی ام از رقیب ایمن که تو کودکی و مشکل بد و نیک را توانی ز هم امتیاز کردن