روز و شب، این دعاست در باغم
آذر بیگدلی – قطعه شماره 49 روز و شب، این دعاست در باغم گر چه آذر نه بلبلم نه تذرو تا بود سرو و گل به باغ مباد بلبل از گل جدا تذرو از سرو
آذر بیگدلی – قطعه شماره 49 روز و شب، این دعاست در باغم گر چه آذر نه بلبلم نه تذرو تا بود سرو و گل به باغ مباد بلبل از گل جدا تذرو از سرو
آذر بیگدلی – قطعه شماره 48 به فرمان دارای ایران که بودش به کف تیغ رستم، به سر تاج خسرو کرم رسم، سلطان جمشید پایه کریم اسم، خاقان خورشید پرتو شه زند، کز نام او زنده ماند جهان کو به داد و دهش کرد مملو کنون بندد اندر میان رشته ی دُر کسی کو نبودش … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 47 چهل هندوانه، چو گوی زبرجد که کردیش غلتان ز چوگان سیمین نه هر یک سپهری و از دانه هایش سعود کواکب از آن همچو پروین چو پستان شیرین و پرویز شترش چو خون دل کوهکن صاف و رنگین گمان سر دشمنان تو کردم به سرگشتگان بس که بودند سنگین … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 46 تاریخ وفات محمد امین خان بیگدلی آه که خصمی نمود، دست به غارت گشود شحنه ی گردون که بود روز و شب اندر کمین داد به تاراج باد، تازه گلی بس لطیف کرد نهان زیر خاک، دانه دُری بس ثمین یعنی ازین معرکه، برد دلیری شجاع یعنی از این … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 45 شنیدم یکی گفته گادت حریفی نیارستی این حرف از وی شنفتن کشیدن به خون خواستی پیکرش را که این گل نبایست هرگز شکفتن فتادم به تشویش من هم ندانم ز گادن بد آید تو را یا ز گفتن؟ گر از گفتنش واجب القتل دانی سزایش که بایستش این سر … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 44 ای عادلی که دیده رعایای این دیار عدل تو را معاینه، عفو تو را عیان دی بودم، آرمیده ز غوغای مرد و زن کآمد یکی به حجره ی داعی ز راعیان کامروز گاوی از رمه رم کرده سوی شهر آمد مگر ندیده رعایت زراعیان گویی به ره ز مزرعهای … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 43 وله هزل آذر با هم، زن و شوی خردسالی دور از ره و رسم هوشمندان گفتند سخن، ولی نه بسیار کردند جدل، ولی نه چندان تاری از زلف آن کشید این دُری از درج این فگند آن در فتنه گری نشسته آنجا زال کچلی ز خودپسندان هم شد از … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 42 آه کز ناسازی گردون دون وز جفای چرخ و دور آسمان رفت حاجی صادق قدسی سرشت از جهان سوی بهشت جاودان مرغ روح پرفتوحش بر پرید سوی شاخ سدره زین تنگ آشیان آن سعادت مند نیکو عاقبت یافت چون آرام در قصر جنان کلک آذر بهر تاریخش نوشت رفت … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 41 فریاد ز زال چرخ کز جور رحمش نامد به جان کلثوم نومیدش کرد از جوانی آه از سرو جوان کلثوم از آتش کینه اش برافروخت تب در تن ناتوان کلثوم ناگاه وزید صرصر مرگ در ساحت بوستان کلثوم از دم سردیش زعفران زار شد دسته ی ارغوان کلثوم شد … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 40 هجو ناکسی بیخبر از کار که باد از سرش سایه ی درویشان کم خرقه ی پشم به کسوت پوشید شد از او پایه ی درویشان کم بود بس آرزویش، غافل ازین که بود وایه ی درویشان کم بعد از آن کرد به بر جامه ی زر دید چون مایه … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 39 ایا رسیده به آن منزلت که میرسدت به هر که هست بگویی که: نیست مانندم خبر ز حال منت نیست، ای دریغ که چون جدایی تو، جدا کرد بند از بندم به امتحان شکیب من و عنایت تو زمانه از تو جدا کرد روزکی چندم چو دید مهر، بود … ادامه
آذر بیگدلی – قطعه شماره 38 دو نگاهی که کردمت همه عمر نرود تا قیامت از یادم نگه اولین، که دل بردی نگه آخرین، که جان دادم