آذر بیگدلی – قطعه شماره 41
فریاد ز زال چرخ کز جور
رحمش نامد به جان کلثوم
نومیدش کرد از جوانی
آه از سرو جوان کلثوم
از آتش کینه اش برافروخت
تب در تن ناتوان کلثوم
ناگاه وزید صرصر مرگ
در ساحت بوستان کلثوم
از دم سردیش زعفران زار
شد دسته ی ارغوان کلثوم
شد همسر حوریان جنت
آمد چو به سر زمان کلثوم
تاریخ وفات گفت آذر :
“در سدره بود مکان کلثوم”
(1192 ه.ق)
