
آذر بیگدلی – قطعه شماره 58
قطعه در مدح میرزا محمد حسین وزیر در مطالبه ی کلیات جامی
در ایام سلطان حسین، آنکه نامش
سرآمد به عدل از سلاطین نامی
شنیدم: وحید زمان عبد رحمن
چه الطاف آن خسروش گشت حامی
چنان در فن نظم شد شهره آخر
که گردیده قائم مقام نظامی
چو جامی کشید از می التفاتش
ز ارباب دانش، لقب یافت جامی
تو سلطان حسین زمانی و خواهم
که سازی مرا همچو جامی گرامی
دهی، یعنی آن نسخه کوهست مشحون
هم از خط، هم از شعر جامی تمامی
نی ام جامی، اما ز لطفت چه باشد
که پیوسته نوشم می از جام جامی؟