رباعیات شمس

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 483 آن روز که کار وصل را ساز آید وین مرغ از این قفس به پرواز آید از شه چو صفیر ارجعی باز شنود پروازکنان به دست شه بازآید  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 482 آن روز که عشق با دلم بستیزد جان پای برهنه از میان بگریزد دیوانه کسی که عاقلم پندارد عاقل مردی که او ز من پرهیزد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 481 آن روز که روز ابر و باران باشد شرط است که جمعیت یاران باشد زان روی که روی یار را تازه کند چون مجمع گل که در بهاران باشد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 480 آن روز که چشم تو ز من برگردد وز بهر تو کشتنم میسر گردد در غصه ی آنم که چه خواهم عذرت گر چشم تو در ماتم من تر گردد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 479 آن روز که جانم ره کیوان گیرد اجزای تنم خاک پریشان گیرد بر خاک به انگشت تو بنویس که خیز تا برجهم از خاک و تنم جان گیرد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 478 آن روز که جان خرقه ی قالب پوشید دریای عنایت از کرم میجوشید سرنای دل از بس که می لب نوشید هم بر لب تو مست شد و بخروشید  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 477 آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد از عشق تو می نایدم از عشقم یاد اسباب و علل پیش من آمد همه باد بر بحر کجا بود ز کهگل بنیاد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 476 آن را منگر که ذوفنون آید مرد در عهد و وفا نگر که چون آید مرد از عهده ی عهد اگر برون آید مرد از هرچه صفت کنی فزون آید مرد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 475 آن را که ز عشق دوست بیداد رسد از رحمت و فضل اوش امداد رسد کوتاهی عمر بین به وصلم دریاب تا پیش از اجل مرا به فریاد رسد  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 474 آن را که خدای ناف بر عشق برید او داند ناله‌های عشاق شنید هر جای که دانه دید زانجا برمید پرید بدان سوی که مرغی نپرید  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 473 آن را که به علم و عقل افراشته‌اند او را به حساب روزی انگاشته‌اند وان را که سر از عقل تهی داشته‌اند از مال به جای آن درانباشته‌اند  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 472 آن را که بضاعت قناعت باشد هرگونه که خورد و خفت و طاعت باشد زنهار تولا مکن الا به خدای کاین رغبت خلق نیم ساعت باشد