اشعار خسرو فرشیدورد

اشعار خسرو فرشیدورد

اشعار خسرو فرشیدورد

شعر نخست :

عشق من ! خاطره ی عشق من از یاد مبر

یادم ای لاله ی شعر و سخن از یاد مبر

آن گل یاس سپیدی که به دستم دادی

ای گل یاس سپید چمن از یاد مبر

خاطرات خوش این عشق جنون آسا را

مبر ای بوی خوش یاسمن از یاد مبر

چون ببوسد لب مهتاب گل روی تو را

بوسه ام ای گل مهتاب تن از یاد مبر

چون پر نرم نسیمی بنوازد رویت

نغمه ی نرم غزل های من از یاد مبر

داغ اشکی که ز داغ تو به رخسار زدم

چون زنی خنده به هر انجمن از یاد مبر

اولین غنچه ی عشق تو به من خندان شد

اولین عشق خود ای سیم تن از یاد مبر

یاد باد آن که مرا یار عزیزت خواندی

یاد این یار عزیز کهن از یاد مبر

از غمت سوخته ام با ستمت ساخته ام

این همه سوختن و ساختن از یاد مبر

عالم و هر چه در او هست ببر از یادت

لیک دل دادن وعاشق شدن از یاد مبر

شعر دوم :

میهن پرستی و درد دوری از وطن در این شعر بسیار تاثیرگذار است

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست

آن دختِ چشم‌آبی گیسوی ‌طلایی

طناز و سیه‌چشم چو معشوقه ی من نیست

آن کشور نو، آن وطن دانش و صنعت

هرگز به دل‌انگیزیِ ایران کهن نیست

در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان

لطفی است که در کَلگری و نیس و پکن نیست

در دامن بحر خزر و ساحل گیلان

موجی است که در ساحل دریای عدن نیست

در پیکر گل‌های دلاویز شمیران

عطری است که در نافه ی آهوی خُتن نیست

آواره‌ام و خسته و سرگشته و حیران

هر جا که رَوَم، هیچ کجا خانه ی من نیست

آوارگی و خانه ‌به ‌دوشی چه بلایی است

دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست

من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ

در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست ؟

هر کس که زَنَد طعنه به ایرانی و ایران

بی‌شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست

پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران

لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست

هر چند که سرسبز بُوَد دامنه ی آلپ

چون دامن البرز پر از چین و شکن نیست

این کوه بلند است، ولی نیست دماوند

این رود چه زیباست، ولی رود تجن نیست

این شهر عظیم است، ولی شهر غریب است

این خانه قشنگ است، ولی خانه ی من نیست

اشعار سنتی – ادبستان شعر پارسی

اشعار دفاع مقدس، سیاسی و میهنی – ادبستان شعر پارسی

واژگان کلیدی : اشعار نمونه شعر شاعر شعرهای شعری از یک شعر از غزل غزلیات غزل های غزلی از عکس دکتر .