ای آروزی روان و ای داروی دل

مهستی گنجوی – رباعی شماره 171

ای آروزی روان و ای داروی دل

با گونه ی تو گونه ی گل شد باطل

نقش صنم چین به بر توست خجل

بتگر نکند پیکر نقشت به چگل

نوشته‌های مرتبط

خطی که فلک بر رخ دلخواه نبشت

ادامه نوشته »

دل جای غم توست چنان تنگ که هست

ادامه نوشته »

سوگند به آفتاب یعنی رویت

ادامه نوشته »

چون باد که هر زمان ز سویی بجهد

ادامه نوشته »

بنگر تو بدان بنفشه زار دلکش

ادامه نوشته »

در بستان، دوش، از غم و شیون خویش

ادامه نوشته »