دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیش

مهستی گنجوی – رباعی شماره 163

دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیش

نفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش

این طرفه که آن دوست چو دشمن مه و سال

گوید بد و نیکم شب و روز از پس و پیش

نوشته‌های مرتبط

در بستان، دوش، از غم و شیون خویش

ادامه نوشته »

……………………………………..

ادامه نوشته »

تن با تو به خواری ای صنم در ندهم

ادامه نوشته »

آخر به چه جرم اين همه کین می بایست

ادامه نوشته »

ایام بر آن است که تا بتواند

ادامه نوشته »

مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهد

ادامه نوشته »