
شمس مغربی – غزل شماره 138
ما از ازل مقامر و خمار آمدیم
دردی کشان میکده یار آمدیم
خورشید باده بر سر ذرات ما بتافت
ما از فروغ باده پدیدار آمدیم
در خلوت عدم می هستی ز جام دوست
کردیم نوش و مست به بازار آمدیم
زنار زلف ساقی باقی چو شد عیان
هر یک کمر ببسته به زنار امدیم
ناگاه حلقه زد سر زلفش به گرد ما
ما در میان حلقه گرفتار آمدیم
از بهر خاطر دل مختار مصطفاست
روزی دو سه که عاقل و هشیار آمدیم
کاری به غیر عشق نداریم در جهان
عشق است کار ما و بدین کار آمدیم
بودیم یک وجود ولیکن گه ظهور
بسیار از مظاهر بسیار آمدیم
از یار مغربی سخنی در ازل شنید
ما جمله زان حدیث به گفتار آمدیم



