
مخفی بدخشی – مرثیه شماره 9
در سوگ برادر مخفی، میرمحمدشاه غمگین سروده شده است
فغان ز جور و جفای تو ای سپهر برین
تو را به شاه و گدا شد ستمگری آیین
ز خاندان نبی و ولی و پیغمبر
چه ناله ها که ز دست تو شد به خلد برین
به غم نشسته ز بیداد آل پیغمبر
یزیدیان همه دلشاد طعن لعنت و هین
من ضعیف ز دست تو چون فغان نکنم
کز اوج عزت و جا هم چنین زدی به زمین
ببردی از بر من آبروی عزت من
برادری که مرا بود همچو جان شیرین
نه اهل و بیت بشد سینه چاک از این ماتم
که سوخت در غم او آشنا ز خویش و قرین
به خواهران نه برادر که از پدر بهتر
پدر کجا ز پدر بود مهربان چنین
به اهل و بیت و به فرزند خویش خدمتگار
مدام مرحمت و لطف بودیش چندین
چو بو علی به طبیعت به عقل افلاطون
درین زمانه به فضلش نبود کس دومین
به هر مهی دو کلام شریف کردی ختم
مدام بود درود و دلایلش تلقین
اگر تو کذب ندانی کلام من دیدم
به حق حق که کرامات و به چشم یقین
حسب همین و نسب بود شاه و شهزاده
به شصت ملک بدخشان چو او به نورنگین
ز بس که روز و شبش بود با تلاوت خوی
به وقت نزع همی خواند سوره ی یاسین



