ما رختِ دل ز کعبه به بتخانه برده‌ایم

قدسی مشهدی- غزل شماره 361

ما رختِ دل ز کعبه به بتخانه برده‌ایم

چون می، ز شیشه راه به پیمانه برده‌ایم

از عشق پی به حسن برد هرکسیّ و ما

از نورِ شمع، راه به پروانه برده‌ایم

می‌گردد از حبابْ سبکتر به روی می

این ساغرِ گران که به میخانه برده‌ایم

از اشکِ خود که آبلۀ دل بود تمام

بهر کبوتران حرم، دانه برده‌ایم

ناآشناتریم ز هرکس گمان بری

ما عِرضِ آشناییِ بیگانه برده‌ایم

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها